عناب
میوه عناب دارای خواص طبی متعددی است و در مکاتب طب سنتی کشورهای مختلف جایگاه ویژه‌ای برای کمک به سلامت و درمان بیماری‌ها دارد.
عناب از میوه‌های بسیار مفید است که علاوه بر خواص تغذیه‌ای دارای موارد استفاده زیادی به عنوان یک گیاه دارویی است.
این میوه که می‌توان درختان آن را از ایران تا هند و جنوب چین و حتی جنوب اروپا پیدا کرد، در هر منطقه‌ای دارای اسامی مختلفی است. در هند و پاکستان آن را «ایناب» و در شرق آسیا آن را خرمای قرمز، خرمای چینی یا خرمای هندی می‌نامند.
درخت عناب شبیه درخت سنجد است و در نواحی کوهستانی برخی از مناطق ایران مانند خراسان یافت می‌شود.
مصارف خوراکی
در بریتانیا عناب را به صورت خشک‌ شده و یا به صورت آب‌نبات‌های طعم‌دار همراه با چای عصر میل می‌نمایند.
در کره، چین و تایوان، شربت شیرین میوه عناب را مورد استفاده قرار می‌دهند.
در برخی مناطق از عناب برای تهیه سرکه استفاده می‌شود و در آفریقا از آن کیک درست می‌کنند.
عناب کنسرو شده و چای با طعم عناب نیز در جهان استفاده می‌شود، اما در ایران، پاکستان و هندوستان، عناب را بیشتر به صورت خشک شده استفاده می‌نمایند، ولی جالب است بدانید که در بسیاری از نقاط دنیا میوه تازه آن به صورت سبز استفاده می‌شود که البته طعم بسیار خوبی هم دارد.
در شرق آسیا عناب‌های بسیار بزرگی به اندازه خرما و با رنگ‌های مختلف از جمله مشکی و قرمز به عمل می‌آید.
میوه عناب دارای خواص طبی متعددی است و در مکاتب طب سنتی کشورهای مختلف جایگاه ویژه‌ای برای کمک به سلامت و درمان بیماری‌ها دارد.
عناب آرامش‌بخش و ضد بد خلقی بوده و در طب سنتی چین و کره از آن به عنوان دارویی که سبب کاهش اضطراب می‌شود و تقویت کننده معده و طحال و سیستم گوارشی است استفاده می‌کنند
خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی عناب
عصاره آن موجب مهار اثر رادیکال‌های آزاد (به عنوان عامل افزایش التهاب) می‌گردد. حاوی آنتی‌اکسیدان‌های طبیعی چون ویتامین C، کاروتنوئیدها و فلاوونوئید است. همچنین موجب تقویت سیستم ایمنی می‌شود.

 عناب و قند خون
ترکیبات اتری موجود در آن عامل مهار کننده‌ای در افزایش قند خون است. همچنین مقادیر پارامترهای بیوشیمیایی مانند قند خون، اوره، کراتینین، کلسترول سرم، تری‌گلیسیرید سرم، HDL، LDL، هموگلوبین و هموگلوبین گلیکوزیله را به طور قابل توجهی به سطح نرمال نزدیک می‌کند.  
عناب و سرماخوردگی
در طب سنتی ایران نیز مصرف جوشانده عناب برای درمان سرفه، سرماخوردگی و آنفلوانزا و انواع گلودرد بسیار توصیه شده است. چای عناب در شرق آسیا یک نوشیدنی بسیار گوارا محسوب می‌شود که به جلوگیری از سرماخوردگی نیز کمک می‌کند. اگر دچار سرماخوردگی شده‌اید و از خشکی سینه و سرفه رنج می‌برید، عناب داروی گیاهی مناسب و کارآمدی است. عناب دارای لعاب فراوان، پروتئین، مواد قندی و مقدار زیادی ویتامین C است. عناب به دلیل داشتن لعاب زیاد، نرم کننده سینه و ضد سرفه است.
جوشانده عناب گرفتگی صدا را برطرف می‌کند. به علاوه آسم و تنگی نفس را برطرف می‌کند. برای تهیه جوشانده عناب 50 گرم عناب را در یک لیتر آب ریخته و بجوشانید تا حجم آن دو سوم شود.

 عناب,خواص عناب,خاصیت عناب,خواص گیاه عناب

    ارزش تغذیه‌ای
این میوه منبع خوبی از ویتامین C و حاوی مقادیر قابل ملاحظه‌ای مواد معدنی است. همچنین دارای پروتئین، کربوهیدرات و مواد معدنی کلسیم، فسفر، آهن، کاروتن، تیامین، ریبوفلاوین، نیاسین و فلور می‌باشد. در ضمن حاوی پکتین (به عنوان کلسیم پکتات) به عنوان فیبر محلول موثر در کاهش چربی و قند خون است. محتوای چربی کل میوه عناب بسیار کم است. نسبت اسیدهای چرب اشباع نشده به کل چربی در میوه عناب بالا است، بنابراین متخصصین تغذیه می‌توانند عناب را به عنوان بخشی از رژیم غذایی توصیه نمایند.
 عناب و دستگاه گوارش
عناب در زمان ابتلا به اسهال می‌تواند حرکات مربوط به دستگاه گوارش را کاهش دهد. مخلوط را با نمک و فلفل به عنوان هضم کننده مصرف کنید. میوه خشک رسیده به عنوان ملین می‌باشد. حتی تأثیر آن برای کمک به درمان یبوست با مطالعات بالینی مختلف به اثبات رسیده است و به تمام افرادی که از یبوست رنج می‌برند توصیه می‌شود هر روز صبح یک تکه زنجبیل تازه و چند دانه عناب را در یک لیوان آب جوش قرار داده و پس از چند دقیقه این نوشیدنی را میل کنند. عناب تقویت‌کننده دستگاه گوارش است و مطالعات بالینی، تأثیرات آن برای رفع مشکلات مختلف گوارش را نشان داده است. مصرف عناب به هضم غذا کمک کرده و در جلوگیری از نفخ موثر است.
عناب
 حفاظت از کبد
مصرف عناب به طور معنی‌داری سطوح آنزیم‌های کبدی را کاهش می‌دهد. این آنزیم‌ها نشانگر آسیب بافتی هستند.
یافته‌های بافت شناسی نشان می‌دهند که این میوه اثرات محافظتی در برابر بیماری‌های کبدی دارد. عناب در درمان کبد چرب نیز مفید است.
 خواص دیگر عناب
* در کم فشاری خون و نازایی مفید است.
* عناب آرامش‌بخش و ضد بد خلقی بوده و در طب سنتی چین و کره از آن به عنوان دارویی که سبب کاهش اضطراب می‌شود و تقویت کننده معده و طحال و سیستم گوارشی است استفاده می‌کنند.
* خاصیت ضد میکروبی دارد.
* چای عناب دارای ماده ضد سرطانی ساپونینز است. این چای باعث ترمیم بافت‌های آسیب دیده و تقویت عضلات می‌شود.
* استفاده از مغز میوه در زخم‌ها و بریدگی‌ها سبب سرعت بخشیدن به بهبود آن‌ها می‌شود.
* به دلیل محتوای فلور در استحکام دندان‌ها موثر است.

خواص گیاه گزنه
گزنه گیاه کوچکی است که همه جا می‌روید. اگر خواص این گیاه را بشناسید خواهید دید که بر خلاف ظاهر خشن و گزنده‌اش چقدر با سلامتی‌تان مهربان است.
درد مفاصل، ریزش مو، عفونت‌های ادراری، خستگی، مشکلات پروستات و غیره را می‌توان با دست‌های خشن همین گیاه درمان کرد. در این مقاله بیشتر راجع به گزنه صحبت و خواص آن را بررسی می‌کنیم. لطفاً با ما همراه باشید.
جوشانده‌ی گزنه برای پیشگیری از پوکی استخوان
گزنه سرشار از سیلیس و عنصر بور می‌باشد که برای پیشگیری از ابتلا به پوکی استخوان موثر است. پوکی استخوان در نتیجه‌ی از بین رفتن املاح معدنی از بدن بروز می‌کند که معمولاً از پنجاه سال به بعد افراد را مبتلا می‌کند.
روش استفاده: 3 قاشق غذاخوری برگ خشک گزنه را در یک فنجان آب جوش ریخته و به مدت 10 دقیقه دم کنید. روزانه 4 تا 5 فنجان از این دم کرده میل کنید.
  ریشه‌ی گزنه برای مقابله با مشکلات پروستات  
گزنه برای آقایانی که پروستاتشان بزرگ شده مفید است. به عقیده‌ی محققان ریشه‌ی این گیاه حاوی «لکتین»، «تانین»، «گلیکان» و «لیگنان» هایی می‌باشد که مانند هورمون‌های زنانه عمل می‌کند و تأثیر مثبتی روی غده‌ی پروستات می‌گذارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که مصرف ریشه‌ی گزنه برای درمان مشکلات پروستات (غیر سرطانی و خوش‌خیم) مفید است.
روش استفاده: یک قاشق غذاخوری ریشه‌ی گزنه را با یک فنجان آب جوش به مدت 10 دقیقه دم کنید و به مدت سه هفته روزانه 4 فنجان از این دم کرده بنوشید. یا اینکه از کپسول‌های گزنه استفاده کنید. می‌توانید با پزشکتان مشورت کرده و کپسول‌های 300 میلی‌گرمی گزنه مصرف کنید. توجه داشته باشید آقایانی که موقع ادرار کردن مشکل دارند نباید بدون مشورت با پزشک از ریشه‌ی گزنه استفاده کنند.
دانه‌های گزنه برای مقابله با اسهال
دانه‌ها و برگ‌های گزنه یک درمان فوق‌العاده برای اسهال می‌باشند. این دانه‌ها سرشار از پروتئین، موسیلاژ و روغن‌های چرب هستند.
روش استفاده: یک قاشق غذاخوری برگ خشک گزنه را در یک لیتر آب جوش ریخته و به مدت 10 دقیقه بجوشانید و در طول روز از این جوشانده میل کنید.
  گزنه برای پو ست‌های چرب
گزنه برای افرادی که پوست خیلی چرب، کثیف و پر از آکنه دارند خوب است. به خاطر اینکه خواص قلیایی دارد.
روش استفاده: بر گ های گزنه‌ی تازه را بجوشانید و آب کش کنید. سپس اجازه دهید برگ‌ها خنک شود. این برگ‌ها را بکوبید و به صورت مرهم (هر هفته دو مرتبه) روی پوست بگذارید. همچنین لازم است که یک قاشق غذاخوری برگ خشک گزنه را با یک لیتر آب به مدت 10 دقیقه دم کنید و روزانه 3 مرتبه یک فنجان از آن بنوشید.
اگر مدام احساس خستگی می‌کنید گزنه را دریابید. این گیاه سرشار از ویتامین C
و آهن می‌باشد و برای رفع خستگی‌های جسمی و روحی مناسب است. گزنه
انرژی زا بوده و سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کند و برای همین هم کمک
می‌کند خیلی زود سرپا شوید
گزنه برای سم زدایی از بدن
مصرف مواد غذایی چرب و شیرین و غیره باعث می‌شود که بدن مازاد سموم دفع نشده را در بدن نگه دارد. برای همین لازم است هر از گاهی به خصوص در فصل بهار به فکر سم زدایی از بدن باشید. خوشبختانه گزنه به عملکرد برخی از ارگان‌های بدن مانند کلیه‌ها کمک می‌کند. نتایج پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این گیاه به دفع سموم بدن مانند اوره کمک زیادی می‌کند.
روش مصرف: 3 قاشق غذاخوری برگ خشک گزنه را با یک فنجان آب جوش به مدت 10 دقیقه دم کنید. به مدت 3 هفته روزانه 2 تا 3 فنجان از این جوشانده میل کنید.
گزنه برای مقابله با تب یونجه
تب یونجه همان حساسیتی است که در فصل بهار گریبان خیلی‌ها را می‌گیرد. برای پیشگیری یا تسکین این حساسیت می‌توانید به سراغ گزنه بروید.
روش مصرف: 3 قاشق غذاخوری برگ گزنه‌ی خشک را با یک فنجان آب جوش به مدت 10 دقیقه دم کنید. به مدت 3 هفته هر روز از این دم کرده میل کنید.
کپسول گزنه
گزنه برای مقابله با خستگی
اگر مدام احساس خستگی می‌کنید گزنه را دریابید. این گیاه سرشار از ویتامین C و آهن می‌باشد و برای رفع خستگی‌های جسمی و روحی مناسب است. گزنه انرژی زا بوده و سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کند و برای همین هم کمک می‌کند خیلی زود سرپا شوید.
روش مصرف: 3 قاشق غذاخوری برگ خشک گزنه را با یک فنجان آب جوش به مدت 10 دقیقه دم کنید و روزانه 4 تا 5 فنجان از آن بنوشید. یا اینکه از کپسول‌های 500 میلی‌گرمی استفاده کنید (طبق نظر پزشک یا داروساز). توجه داشته باشید که می‌توانید از آب گزنه برای رفع کم خونی و خستگی مفرط استفاده کنید. برای این کار لازم است که برگ های تازه این گیاه را میکس کرده و آب آن را صاف کنید. هر هفته 3 مرتبه به میزان 15 میلی‌لیتر از این آب میل کنید.
گزنه ادرارآور است
  بر گ های گزنه ادرارآور است. در واقع برای افزایش میزان ادرار و تمیزی مجاری اداری از شر عفونت و یا برای پیشگیری از تشکیل سنگ کلیه مفید است.
روش مصرف: یک تا دو مشت برگ تازه‌ی گزنه را در یک لیتر آب ریخته و به مدت 10 دقیقه بجوشانید و سپس صاف کنید. به مدت 3 هفته روزانه دو تا سه فنجان از این جوشانده را میل کنید.
خواص سنبل الطیب
سنبل‌الطیب از گیاهان دارویی شناخته‌شده در طب باستان و مدرن است. خواص ریشه این گیاه توسط بقراط، دیوسکوریدس، ابوعلی سینا و سایر حکمای بزرگ به تفصیل بر‌شمـرده شـده اسـت. ریـشـه سنبل‌الطیب در طب سنتی ایران که به آن "علف گربه" نیز اطلاق می‌شود، به عنوان آرام‌بخش اعصاب، خواب‌آور، ضد‌تشنج، درمان‌کننده افسردگی و همچنین برای کمک به هضم بهتر غذا و تسکین دل‌پیچه مورد استفاده قرار می‌گیرد. در طب هندی (آیورودا) نیز از سنبل‌الطیب برای بهبود نارسایی‌ها‌ی سیستم‌ها‌ی عصبی، گوارشی و تنفسی به عنوان محرک،  ضد‌اسپاسم، خواب‌آور و هضم‌کننده  استفاده می‌شود.
انتخاب نام علف گربه برای این گیاه به این دلیل است که گربه‌ها‌ را به خود جذب و به نوعی آنها را مست می‌کند. این خاصیت به سبب وجود "آکتینیدین" (Actinidine) در این گیاه است که به "فرومون‌ها‌ی" بدن گربه شباهت دارد.
برخی معتقدند ریشه لغت "والریان" که در نام علمی‌این گیاه به چشم می‌خورد، از لغت لاتینی "Valere" (به معنی قدرتمند بودن) اخذ شده و حاکی از خواص دارویی آن برای سلامتی و قدرت انسان است. برخی دیگر آن را منسوب به لغت لاتینی "Valeria" می‌دانند که نام استانی در امپراطوری روم باستان بوده و امروزه معادل سرزمین مجارستان است و گفته می‌شود این گیاه در آن منطقه به وفور می‌روید.
تفاوت سنبل‌الطیب اروپایی و آسیایی
گیاه سنبل‌الطیب دارای گونه‌ها‌ی متفاوتی است و مهم‌ترین گونه‌ها‌ی دارویی آن یکی "سنبل‌الطیب دارویی" (Valeriana officinalis) است که منشأ آن مناطق معتدل اروپا و شمال آسیا است و در خاک‌های سبک مناطق مرطوب می‌روید، ریشه آن خاکستری مایل به زرد است و سطح کشت آن امروزه در اروپا به بیش از 400 هکتار می‌رسد (محصول سالیانه معادل 1200 تن). دیگری "سنبل‌الطیب هندی" (Valeriana wallichii)  است که منشأ آن نواحی معتدل هیمالیا تا ارتفاعات 3000 متری است و در ارتفاعات کشور ما نیز یافت می‌شود. ریشه این‌گونه سنبل‌الطیب قهوه‌ای مایل به سیاه است و در عطاری‌ها‌ی کشور نیز به وفور یافت می‌شود.
با وجود این‌که ریشه هر دو گونه این گیاه عمدتاً برای بیماری‌های عصبی تجویز می‌شود، "سنبل‌الطیب دارویی" حاوی "اسید والرنیک" است، در حالی که "سنبل‌الطیب هندی" فاقد این ماده است. "والپوتریات‌ها‌" که ترکیبات ناپایداری هستند، در ریشه هر دو گونه سنبل‌الطیب وجود دارند و طی فرآیند آب‌کافت (هیدرولیز)  بوی تند و نامطبوعی ایجاد می‌کنند که مشخصه گیاه سنبل‌الطیب است .
در کشور ما در حال حاضر هر دو نوع سنبل‌الطیب به وفور یافت می‌شوند. نوع هندی آن که از طریق واردات و یا جمع‌آوری از مراتع به بازار عرضه می‌شود و نوع دارویی آن که اصطلاحاً "والریان" شناخته می‌شود، برای اولین بار در سال 1374 توسط زنده‌یاد استاد امیدبیگی در کشور کشت شد و هم‌اکنون در سطح وسیعی توسط شرکت‌های تولید‌کننده گیاهان دارویی کشت می‌شود.
خواص سنبل‌الطیب
ریشه و ریزوم این گیاه در تمامی‌دارونامه‌ها‌ی معتبر به عنوان دارو بر‌شمرده شده است. مواد موثره این گیاه دارویی ارزشمند در صنایع داروسازی موارد مصرف فراوانی دارد. این مواد که بر سیستم عصبی مرکزی (CNS) تأثیر دارند، آرام‌بخش و ضد‌تشنج هستند. علاوه بر آن در درمان افسردگی نیز به کار می‌روند. اسانس این گیاه نیز ضد‌دل‌پیچه است و به هضم بهتر غذا کمک  می‌کند.
عملکرد صحیح سیستم عصبی مرکزی به وسیله گیرنده‌ها‌یی در مغز موسوم به "رسپتور‌ها‌ی گابا" تنظیم می‌شود. بر اساس مطالعات آزمایشگاهی مشخص شده که سنبل‌الطیب می‌تواند اتصالات این گیرنده‌ها‌ را ضعیف و سست کند. در بدن انسان نیز عصاره گیاه سنبل‌الطیب با مهار آنزیم‌ها‌ی کاتالیز‌کننده گابا، موجب افزایش غلظت گابا و در نتیجه کاهش تحریک‌پذیری نورون‌ها‌ی عصبی و نهایتاً عامل آرام‌بخشی و کاهش اضطراب است. همچنین اسید والرنیک موجود در" سنبل‌الطیب دارویی" باعث بهبود بی‌نظمی‌خواب، جلوگیری از بیدار شدن مکرر در طول خواب و در نهایت سبب بهبود کیفیت خواب  می‌شود. به همین علت سازمان جهانی بهداشت (WHO) مصرف سنبل‌الطیب را برای کاهش اضطراب مفید می‌داند.
انسان شهرنشین امروزی از هر طریقی به دنبال کاهش تنش‌ها‌ی روزمره است. سنبل‌الطیب با کاهش تحریک‌پذیری سیستم عصبی، می‌تواند در پیشگیری از بروز تنش‌ها‌ی عصبی، بی‌خوابی با منشأ اضطراب و افکار منفی، اختلالات قلبی مثل تپش قلب و دردهای گذری قفسه سینه که منشأ عصبی دارند، بسیار مفید باشد.
سایر خواص سنبل‌الطیب
از دیگر خواص سنبل‌الطیب، تنظیم اختلالات یائسگی و عادت ماهیانه است. از این رو در دوران بارداری و شیردهی بهتر است از مصرف آن پرهیز شود.
همچنین سنبل‌الطیب ضد‌هیجان است، سکسکه مداوم را از بین می‌برد و سردردهای ناشی از مصرف سیگار را تسکین می‌دهد. برای درمان افرادی که فشار خون بالا با منشأ عصبی دارند، سنبل‌الطیب می‌تواند با کاهش تنش‌ها‌ی عصبی بسیار موثر واقع شود.
 استفاده از عصاره سنبل‌الطیب جایگزینی مناسب برای داروهای از نوع "benzodiazepine" (که متأسفانه اعتیاد‌آورند و عوارض دارند) محسوب می‌شود. هر چند اثر‌بخشی این گیاه به زمان کافی نیاز دارد، ولی تأثیر آن در درمان بی خوابی، فشارهای عصبی، تنیدگی (استرس)، کولیک روده و گرفتگی عضلانی (cramps) انکار‌ناپذیر است.
سنبل الطیب در کشور آمریکا به عنوان مکمل غذایی شناخته شده، مصرف آن به صورت "فروش آزاد" ( یا OTC) مورد تأیید است و نیازی به تأیید سازمان غذا و دارو (FDA) ندارد. در اروپا نیز داروهای اعصاب متعددی در کشورهایی چون سوئیس، فرانسه، آلمان و اتریش از این گیاه تولید می‌شوند که مورد استقبال وسیع مردم قرار دارند.
خوشبختانه امروزه در کشور ما هم فرآورده‌ها‌ی متعددی از این گیاه دارویی ارزشمند تولید می‌شود و در دسترس عموم مردم قرار می‌گیرد.

خواص گیاه شنبلیله


شنبلیله موجب تسکین علائم دیابت مانند پرنوشی و پرادراری می‌شود همچنین شنبلیله ملین، اشتهاآور، خلط آور، ضدتب و محرک افزایش شیر است.

شنبلیله
شنبلیله با نام علمی Trigonella foenum-graecum گیاهی است علفی، یک ساله و به ارتفاع تا 50 سانتی متر، برگ‌های این گیاه بیضی شکل با نوک مدور که حدود نصف بالای پهنک آن، دندانه دار است.
برگ‌ها مرکب از سه برگچه بوده که از یک نقطه، منشعب می‌شوند.
گل‌ها منفرد، به رنگ زرد روشن و گاهی بنفش مایل به سفید هستند.
میوه‌ی شنبلیله به صورت نیام خمیده، به طول تا 11 سانتی متر و حاوی تا 20 دانه است.
دانه‌ها به رنگ زرد نارنجی و گاهی قهوه‌ای رنگ است. این دانه‌ها به طول تا 6 میلی‌متر و عرض تا 3 میلی‌متر هستند.
قسمت مورد استفاده‌ی گیاه، دانه‌های آن است که دارای بویی معطر و طعمی تلخ می‌باشند. این گیاه در نقاط مختلف ایران کشت می‌گردد.
برگ شنبلیله به عنوان سبزی در انواع غذاها و ادویه‌جات به مقدار زیاد در ایران، مورد مصرف است.
تاریخچه:
دانه‌ی گیاه شنبلیله اروپایی برای قرن‌ها به عنوان ادویه در آشپزی و در طب سنتی نیز تقریباً به همان قدمت، برای درمان کورک، دیابت، سلولیتیس و سل به کار می‌رفته است.
عصاره‌ی دانه‌ی شنبلیله به عنوان جایگزینی طعم شربت افرا استفاده می‌شود.
از شنبلیله به طور موضعی، به شکل خمیر و پماد (مرهم)، جهت درمان جوش‌ها، سوختگی، التهابات و اگزما استفاده می‌شود
دانه‌ی این گیاه از پروتئین بالایی برخوردار است. خود گیاه نیز به منظور علوفه ی دام کشت می‌شود.
بعد از استخراج تجاری (دیوسژنین که به عنوان ماده‌ی طبیعی در تولید استروئید تجاری به کار می‌رود)، تفاله‌ی دانه‌های غنی از نظر نیتروژن و پتاسیم را به عنوان کود شیمیایی مورد استفاده قرار می‌دهند.
منبع جغرافیایی:
شنبلیله، بومی نواحی مدیترانه است. در نواحی اکراین، هند و چین به طور وسیع کشت می‌گردد. بیش‌ترین صادرات این گیاه، از طریق کشت در کشورهای هند، مراکش، چین و ترکیه صورت می‌گیرد.
برگ شنبلیله
  ترکیبات:
حدود 40 تا 65 درصد دانه‌ها را، مواد قندی که عمدتاً مربوط به موسیلاژ روی دانه‌هاست، تشکیل می‌دهد.
حداقل هفت ساپونین تحت نام‌های گراکونین‌ها در دانه‌ها گزارش شده‌اند.
هم چنین حدود 9/0 – 1/0 درصد دیوسژنین و مقداری آلکالوئید از جمله تری‌گونلین، ژنتیانین و کارپائین، مقداری ترکیب کومارینی و سارساپوژنین، اسمیلاژتین و یوکاژتین در دانه‌ی شنبلیله، جدا و شناسایی شده‌اند.
ترکیبات دیگر دانه‌ها، شامل نشاسته، مواد فیبری، روغن ثابت به میزان 10- 6 درصد، اسانس به مقدار بسیار کم و فلاوونوئیدهایی از جمله ویتکسین هستند.
اثرات مهم:
* از شنبلیله به طور موضعی، به شکل خمیر و پماد (مرهم)، جهت درمان جوش‌ها، سوختگی، التهابات و اگزما استفاده می‌شود.
* در طب عوام، پودر آن به صورت خوراکی، به عنوان یک منبع موسیلاژ در نزله‌های قسمت فوقانی تنفسی، سه تا چهار مرتبه در روز و هر دفعه به میزان یک قاشق غذاخوری، مصرف می‌شود.
* آزمایش روی حیوانات آزمایشگاهی، نشان داده است که عصاره آبی آن می‌تواند زخم معده را درمان کند.
* یکی از اثرات اصلی و خوب آن، کاهش قند خون است که می‌تواند در افراد دیابتی مورد مصرف قرار گیرد.
* خواص دیگر آن شامل اثرات ضد التهاب، مقوی قلب، خواص ضد میکروبی، کاهش کلسترول خون، ادرار آور و کاهش ورم می‌باشند، که به طور خوراکی موثر است.
دانه‌ی گیاه شنبلیله اروپایی برای قرن‌ها به عنوان ادویه در آشپزی و در طب سنتی نیز تقریباً به همان قدمت، برای درمان کورک، دیابت، سلولیتیس و سل
به کار می‌رفته است
* خواص دیگری که از قدیم برای دانه‌ی شنبلیله معتقد بودند و در تحقیقات اخیر مورد تایید قرار گرفته است، شامل اثرات خلط آور، زیاد کننده‌ی شیر و ملین آن است.
* شنبلیله دارای مواد فسفره، آهن و ازته است و تقویت کننده لوزالمعده نیز است همچنین دستگاه هاضمه را به کار می‌اندازد و لاغری‌های مفرط را از بین می‌برد.
* دانه‌های شنبلیله که مهم‌ترین قسمت دارویی این گیاه است با باز کردن مجاری عروق خون، از بروز سکته قلبی پیشگیری می‌کند.
* شنبلیله به طور کلی شفا دهنده بیماری‌های روحی و جسمی است.
عوارض جانبی:
مصرف بیش از اندازه‌ی دارویی، ممکن است باعث سردرد، تهوع و تحریکات پوستی گردد.
هم چنین با توجه به اثرات تحریکی رحم، باید در زمان حاملگی و شیردهی با احتیاط مصرف شود.
طریقه و مقدار مصرف:
تهیه چای: بر روی یک گرم پودر دانه، یک استکان آب سرد ریخته و حداقل سه ساعت نگه می‌داریم؛ سپس آن را صاف کرده و میل می‌کنیم. از سویی چون محلول تلخ است، می‌توان آن را با کمی عسل، شیرین نمود.
این عمل را می‌توان تا 5 بار در روز تکرار کرد؛ زیرا مصرف عادی پودر دانه‌ها، تا 5 گرم در روز مجاز است.
داروهای گیاهی:
داروهای کمی از دانه‌ها در بازار موجود است و اکثراً به طور مستقیم، از پودر دانه استفاده می‌شود. فرآورده‌های موجود در بازار دنیا، اکثراً به عنوان داروی رفع مشکلات روده‌ای- معده‌ای، مشکلات تنفسی و به عنوان صفرا آور مصرف می‌شوند.
مهم‌ترین اثرات گزارش شده دانه شنبلیله:
ضد درد، ضد آترواسکلروز، ضد التهاب، ضد عفونی کننده، ضد نفخ، ضد اسپاسم، ضد سرطان، پایین آورنده‌ی قندخون، افزایش دهنده‌ی میل جنسی، قابض، مقوی قلب، صفراآور، ملین، خلط آور، کاهش دهنده‌ی کلسترول خون، کاهش دهنده‌ی پرفشاری خون، کاهش دهنده‌ی تری گلیسیرید خون، شیر افزا، مسهل، اکسی توسیک، مقوی رحم و ضد کرم.
تخم شنبلیله
نکات قابل توجه:
1- چون دانه‌ی شنبلیله، سفت و سخت می‌باشد، برای کسب اثرات آن، باید آن‌ها را با آسیاب‌های کوچک به صورت پودر در آورد.
2- پودر تهیه شده را می‌توان روی غذا پاشیده و سپس مصرف نمود و یا بر روی مقدار حدود 5 گرم آن، یک لیوان آب اضافه کرد و سپس 5 دقیقه جوشانید؛ پس از آن صاف کرد و میل نمود.
3- در صورتی که میزان قند خون بالا باشد، نمی‌توان برای کنترل آن به طور مستقل، از دانه‌ی شنبلیله استفاده کرد؛ زیرا میزان کاهش قند خون، توسط دانه‌ی شنبلیله، محدود است.
4- افراد دیابتی که می‌خواهند از دانه شنبلیله به عنوان کاهش قند خون استفاده نمایند، بهتر است روزی تا 5 گرم از آن را به طریقی که ذکر شده مصرف نمایند و پس از دو هفته با آزمایش قند خون کارایی این دانه را از نظر موثر بودن، قدرت تأثیر و میزان کاهش قند خون دریابند. چون کنترل قند خون مسأله بسیار با اهمیتی است که عدم توجه به آن می‌تواند خسارات جبران ناپذیری به دنبال داشته باشد.
5- در طب سنتی خاورمیانه به خصوص در بالکان از قسمت هوایی (برگ‌ها) شنبلیله به عنوان ضد کرامپ ها (دل درد) به خصوص وقتی همراه با دردهای زمان قاعدگی و اسهال و یا مشکلات روده‌ای معدی، باشد استفاده می‌کنند. بهترین زمان برداشت قسمت هوایی تابستان است.
6- چون پودر دانه‌های شنبلیله تلخ می‌باشد، برای استفاده راحت‌تر آن می‌توان پودر را در کپسول‌های 500 میلی گرمی خالی که در داروخانه‌ها موجود می‌باشند، پر کرده و مصرف نموده. جنس این کپسول‌ها اکثراً ژلاتین می‌باشد و خوراکی بوده و هیچ عارضه‌ای به دنبال ندارند. 
اسطوخودوس
اسطوخودوس؛ گیاهی آرام بخش
اسطوخودوس گیاه اعجاب انگیزی است که در سلامتی بدن معجزه می کند! این گیاه جای سوختگی و نیش حشرات را تسکین می دهد، خواب راحتی به ارمغان می آورد، به هضم غذا کمک می کند و یک داروی ضدعفونی کننده ی فوق العاده به حساب می آید. در مطلب پیش رو شما را با خواص این گیاه شگفت انگیز و نیز روش استفاده آن، آشنا می کنیم:
اسطوخودوس، التیام بخش سوختگی
وقتی قسمتی از بدن دچار سوختگی می شود، به اسطوخودوس فکر کنید. دکتر کریستین سی یور ترانکا، دکتر داروساز می گوید: " روغن گیاه اسطوخودوس عملکرد قابل ملاحظه ای در روند احیای پوستی دارد".
روش استفاده: به مدت 15 دقیقه، روی ناحیه ای که دچار سوختگی شده آب سرد بریزید. توجه داشته باشید آب خیلی خنک نباشد. سپس با یک دستمال تمیز، پوست را به آرامی خشک کرده 2 الی 5 قطره روغن گیاه اسطوخودوس را روی پوست سوخته بمالید.
روزانه سه مرتبه، تا درمان کامل بافت های آسیب دیده این کار را تکرار کنید.
اسطوخودوس و خواب راحت
اسطوخودوس گیاه شگفت انگیزی است که در درمان اختلالات جزئی خواب، موثر عمل می کند. این گیاه به خاطر این که سردرد، اضطراب و ناراحتی های عصبی را برطرف می سازد، خواب راحتی را به شما هدیه می دهد. آزمایش های بالینی که در سال 2005 در بریتانیا انجام شد نشان داد اسطوخودوس در درمان بی خوابی موثر است.
روش استفاده: 5/1 گرم برگ و گل خشک اسطوخودوس را در 15 سی سی آب جوش دم کرده و از صافی رد کنید و هنگام خواب 1 فنجان بنوشید. در صورتی که اختلالات خواب مربوط به مشکلات عصبی گوارش باشد، صبح، ظهر و شب 1 فنجان از این دم کرده شفابخش را میل نمایید. به مدت یک الی دو ماه این درمان را در پیش بگیرید و اگر لازم بود تا حل مشکل بی خوابی دوره جدیدی را شروع کنید.
اسطوخودوس، تسکین دهنده سوزش نیش حشرات
آیا تاکنون پشه، زنبور، عنکبوت، عروس دریایی یا حشرات دیگری شما را نیش زده است؟ دانیال فستی، نویسنده " کتاب مقدس عصاره های گیاهی من" می گوید: " در صورتی که حشره ای شما را نیش زد، اگر یک شیشه روغن گیاه اسطوخودوس به همراه دارید، نگران چیزی نباشید؛ چون اسطوخودوس التیام بخش و پادزهری فوق العاده است." این گیاه همچنین ضد عفونی کننده نیز هست.
روش استفاده: اگر لازم است نیش حشره را در بیاورید و بلافاصله 1 الی 2 قطره روغن گیاه اسطوخودوس را روی جای نیش بمالید و نیم ساعت بعد به تعداد 3 تا 4 بار این کار را تکرار کنید. پس از آن روزانه 3 مرتبه گیاه اسطوخودوس را روی جای نیش بمالید و تا درمان کامل مرتبا از این روغن استفاده کنید. لازم به ذکر است روغن اسطوخودوس برای درمان مارگزیدگی هیچ تاثیری ندارد و باید هر چه سریع تر به پزشک مراجعه شود.
اسطوخودوس، گل
اسطوخودوس، هضم کننده غذا
آیا شما نیز از نفخ یا یبوست رنج می برید؟ در این صورت بهتر است به اسطوخودوس اعتماد کنید. دکتر کریستین سی یور ترانکا می گوید: "اسطوخودوس خاصیت ضداسترس دارد و به همین دلیل به هضم غذا کمک می کند."
روش استفاده: 1 الی 2 قاشق چایخوری گل خشک اسطوخودوس را در 15 سی سی آب جوش بریزید و بگذارید به مدت 10 دقیقه دم بکشد؛ سپس از صافی رد کنید و روزانه 2 یا 3 فنجان و 1 فنجان نیز موقع خوابیدن از این دم کرده بنوشید. علاوه بر این، می توانید روغن گیاه اسطوخودوس را به صورت موضعی استفاده کنید به این ترتیب که 2 الی 4 قطره از این روغن را در یک قاشق سوپخوری روغن گیاهی رقیق کرده و روی شکم خود بمالید و در جهت عقربه های ساعت ماساژ دهید تا کاملا جذب پوست شود.
اسطوخودوس، ضد میگرن
گیاه اسطوخودوس به خاطر خواصش در رفع سردرد و همچنین میگرن شهرت بسیاری دارد؛ زیرا استرس را از بین می برد و این امر تاثیر آن را در مبارزه با سردرد بیشتر می کند.
روش استفاده: 2 قطره روغن گیاه اسطوخودوس را روی شقیقه ها، پیشانی یا پشت گردن خود بمالید و ماساژ دهید. اگر لازم باشد، این کار را یک بار دیگر تکرار کنید.
اسطوخودوس، یک ضد عفونی کننده گیاهی
برای ضدعفونی کردن زخم هیچ گیاهی بهتر از اسطوخودوس نیست. اسطوخودوس، یک ضدعفونی کننده و ضدباکتری قوی محسوب می شود.
روش استفاده: زخم را به دقت با آب و صابون شستشو دهید و 2 الی 4 قطره از روغن اسطوخودوس را روی آن بمالید و در طول روز چندین بار این کار را تکرار کنید.
اسطوخودوس، قطره
اسطوخودوس و استرس
برای مقابله با استرس نیز هیچ گیاهی به اندازه اسطوخودوس موثر نیست. دانیال فستی در کتابش می نویسد: "اسطوخودوس اعصاب را آرام و عضلات را شل می کند. این گیاه آرام بخش، دستگاه عصبی و تحریک پذیری آن را کنترل می نماید". بر اساس مطالعات متعددی که روی اسطوخودوس انجام گرفته، روغن این گیاه، استرس بعد از عمل را در بیمارانی که عمل جراحی قلب انجام داده اند، کاهش می دهد و اضطراب زنانی را که تحت همودیالیز قرار می گیرند، کم می کند.
روش استفاده: 15 سی سی آب جوش را روی یک قاشق چای خوری گل اسطوخودوس بریزید؛ در ظرف را بگذارید و اجازه دهید به مدت 10 دقیقه دم بکشد؛ سپس محلول را از صافی رد کنید و روزانه 2 تا 3 فنجان از این دم کرده بنوشید توجه: دکتر کریستین سی یور ترانکا خاطر نشان می کند: "از مصرف بیش از اندازه این دم کرده(بیش از مقدار ذکر شده) خودداری کنید. در صورت زیاده روی احتمال این وجود دارد که اسطوخودوس تاثیر معکوس داشته باشد و به جای آرام بخشی باعث تحریک اعصاب شود."
اسطوخودوس، بهبود دهنده زخم
اگر دچار جراحتی شده اید یا جای زخم و جوشی دارید که خوب نمی شود، وقت را از دست ندهید و از اسطوخودوس کمک بگیرید. این گیاه اعجاب انگیز سرعت بهبودی زخم را به طور چشم گیری افزایش می دهد و پوست را احیا می کند.
روش استفاده: زخم را با آب و صابون تمیز کنید و روزانه 2 الی 4 قطره از روغن گیاه اسطوخودوس را به مدت 10 روز روی زخم بمالید.
اسطوخودوس و دل درد
تحمل استرس در مواقعی مثل اسباب کشی، دغدغه ها یا درگیری های خانوادگی و ... اغلب باعث ایجاد اختلالاتی در عملکرد روده ها می شود و اسطوخودوس می تواند درمان موثری برای این قبیل ناراحتی ها باشد. دکتر کریستین سی یور ترانکا می گوید: " اسطوخودوس به عنوان یک مُسکن و ضد اسپاسم روی اختلالاتی که منشا عصبی دارند اثر گذاشته و باعث کنترل و تسکین آن ها می شود. "
روش استفاده: 1 تا 2 قاشق چایخوری گل خشک را با 15 سی سی آب جوش به مدت 10 دقیقه دم کنید و روزانه 2 تا 3 فنجان و 1 فنجان نیز موقع خواب از این دم کرده میل نمایید. همچنین می توانید 2 الی 4 قطره از روغن گیاه اسطوخودوس را با 1 قاشق سوپ خوری روغن گیاهی رقیق کرده و مستقیماً روی شکم خود بمالید. نواحی دردناک(روی دستگاه گوارش) را در جهت عقربه های ساعت ماساژ دهید تا روغن جذب پوست شود.
اسطوخودوس،برگ
اسطوخودوس، باز کننده مجاری تنفسی
اسطوخودس، برای مبارزه با التهاب نایژه یا همان برونشیت، سلاح خوبی است. دانیال فستی در کتاب خود می نویسد: "گیاه اسطوخودوس ضد عفونی کننده ریوی موثری است که ترشحات برونشیتی را کاسته و به خلط انداختن آن را آسان تر می سازد".
روش استفاده: 15 سی سی آب جوش را روی یک قاشق چای خوری گل اسطوخودوس بریزید، در ظرف را بگذارید و اجازه دهید 10 دقیقه دم بکشد. روزانه 2 الی 3 بار یک فنجان از این دم کرده میل کنید (بعد از غذا) البته توجه داشته باشید که در صورت بیماری برونشیت، مصرف دم کرده اسطوخودوس باید به عنوان درمان مکمل در کنار درمان مخصوص این بیماری در نظر گرفته شود.
آیا اسطوخودوس ضد فشار خون است؟
روغن گیاه اسطوخودوس قلب را آرام می کند و می تواند در کاهش فشار خون بالا موثر باشد. به همین دلیل توصیه می شود برای مقابله با فشار خون بالا از اسطوخودوس به عنوان درمان مکمل استفاده کنید.
روش استفاده: می توانید از دم کرده اسطوخودوس استفاده کنید یا 2 قطره از روغن اسطوخودوس را با 20 قطره روغن گیاهی رقیق کرده و روی ستون فقرات، انحنای کف پا و یا کف دست ها بمالید. این کار را دو بار در روز انجام دهید.
اسطوخودوس، ضد بید
برای خلاص شدن از شر بیدها کافی است اندکی روغن گیاه اسطوخودوس به کار برید. در قدیم از اسطوخودوس برای از بین بردن بید استفاده می کردند. دانیال فستی می گوید: " اسطوخودوس به اندازه ی گلوله های نفتالین و دیگر حشره کش های سمی برای از بین بردن بیدها موثر است".
روش استفاده: 4 قطره روغن گیاه اسطوخودوس را روی یک مکعب چوبی یا سنگ اسفنجی بریزید و آن را در گوشه ای از گنجه یا کمد لباس ها قرار دهید. مرتباً این کار را تکرار کنید؛ به خصوص در ماه شهریور که زمان از تخم درآمدن بیدها است. همچنین می توانید گل های اسطوخودوس را خشک کرده داخل کیسه های کوچکی بریزید و بدوزید. کیسه های کوچک اسطوخودوس را در کمد لباس های تان قرار دهید به این ترتیب لباس های شما بوی مطبوعی خواهند گرفت و از آسیب بیدها در امان خواهد ماند.
اسطوخودوس مورچه ها را فراری می دهد
دانیل فستی که استفاده از اسطوخودوس را برای از بین بردن مورچه ها توصیه می کند، در کتاب خود می نویسد: " مورچه ها از عصاره و روغن های گیاهی بیزارند و زمانی که با روغن گیاه اسطوخودوس از آن ها پذیرایی کنید، پا به فرار می گذارند".
روش استفاده: برای استفاده ی بهینه از اسطوخودوس، 5 قطره روغن گیاه اسطوخودوس، 10 قطره روغن(عصاره) نعنای تند و یک چهارم لیتر الکل 40 درجه را در یک آب پاش بریزید و روزانه چندین بار به محل تجمع مورچه ها بپاشید. چند روز این کار ادامه دهید خواهید دید که مورچه ها به جای دیگری نقل مکان می کنند.

رازیانه
خواص داروئی:
رازیانه از نظر طب قدیم ایران گرم و شخک است . ریشه رازیانه گرمتر از بقیه قسمت های گیاه است .
1) رازیانه اثر زیاد کنده شیر را در زنانش یر ده درد و بدین منظور می توان از دم کرده رازیانه استفاده کرد .
2 )اشتها آور و مقوی است .
3)نفخ و گاز معده رااز بین می برد .
4)قاعده آور است .
5)برگهای رازیانه ادرار آور است .
6)جوشانده ریشه رازیانه ملین مسهل است .
7)روغن تخم رازیانه کرم روده را از بین می برد .
8)حالت تهوع رابر طرف می کند .
9)برای برطرف کردن آُسم ، سرفه و تنگی نفس از دم کرده تخم رازیانه بمقدر سه فنجان در روز استفاده کنید .
10)برای رفع اسهال رازیانه را با یزره سبز به سنبت مساوی دم کرده و به مریض بدهید .
11)میتوان از رازیانه داروی ضد نفخ بصورت زیر تهیه کرد .:
5 گرم پودر انیسون و 5 گرم پودر زیره کرمان ، 5 گرم پودر تخم گشنیز و 5 گرم پودر رازیانه راب ا هم مخلوط کرده در یک لیتر آب جوش بریزید و آنرا بمدت 10 دقیقه دم کنید سپس آنرا صاف کرده و کم کم بنوشید .
12)رازیانه بعلت داتشن هورمون زنانه رشد دخترها را جلو می اندازد .
13)رازیانه مغز را فعال می کند .
14)ریشه رازیانه دارای کومارین Coumarin می باشد . چون این ماده رقیق کننده خون است بنابراین آنهایی که مبتلا به تصلب شرائین یا انسداد رگها هسند می توانند از جوشانده ریشه رازیانه استفاده کنند .
15)دردهای مفاصل را برطرف می کند .
16)اشتها را زیاد می کند .
17)برای از بین بردن درد آرتروز روغن رازیانه را در محل درد بمالید .
• طرز استفاده:
1)دم کرده رازیانه : مقدر یک قاشق چایخوری رازیانه را کوبیده و در یک لیوان آب جوش بریزید و آنرا بمدت 10 دقیقه دم کنید .

2)شراب رازیانه : 40 گرم رازیانه را در یک لیتر شراب بریزید و بمدت یک هفته بگذاریدب ماند سپس آنرا صاف کرده و در شیشه دربست نگهدری کنید .مقدر مصرف شراب رازیانه دو قاشق چایخوری بعد از غذا است .

3)دم کرده برگ رازیانه : 30 گرم برگ رازیانه را در یک لیتر آب جوش ریخته و بمدت ده دقیقه دم کنید . این دم کرده مقوی اعصاب بوده و هضم غذا را سریع می کند .
• مضرات :
رازیانه چون گرم است بنابراین برای گرم مزاجها خوب نیست و اینگونه افراد باید آنرا با سکنجبین بخورند بطور زیاده روی در مصرف رازیانه معده راسست کرده و تشنج می آورد .
نام علمی : Foeniculum vulgare
• کلیات گیاه شناسی:
رازیانه گیاهی است معطر ، علفی و دوساله که ارتفاع آن تا 2 متر می رسد ساقه آن دارای شیارهای هم دریف و موازی می باشد برگهای آن نازک و نخی مانند شود است گلهای رازیانه زرد وبصورت خوشه در انتهای ساقه ظاهر می شود . یوه رازیانه کوچک و بطول حدود 8 میلیمتر و عرض 3 میلیمتر بوده و دارای بوئی معطر و طعمی شیرین می باشد .
رازیانه درمناطق مدیترانه ای بخوبی رشد می کند و در ایران در مناطق شمالی کشور در دامنه های کوههای البرز بطور خورد می روید .
• ترکیبات شیمیایی:
رازیانه دارای حدود 10% روغن ، کیم مواد قندی و مسویلاژ و حدود 4% اسانس می باشد . روغن رازیانه دریا 4% اسید پال میتیک ، 22% اسید اولیئک ، 14% اسید لینوئیک و 60% اسید پتروسلینیک می باشد.
اسانس رازیانه از تقطیر میوه آن بوسیله بخار با بدست یم آید مایعی ات زرد .
در صد گرم برگ رازیانه تازه مواد زیر موجود است :
آب 90 گرم.
پروتیئن 2/5 گرم.
چربی 0/4 گرم.
مواد نشاسته ای 4/5 گرم.
کلسیم 100 میلی گرم.
فسفر 50 میلی گرم.
آهن 2/5 میلی گرم.
پتاسیم 400 میلی گرم
ویتامین آ 3500 واحد.
ویتامین ث 30 میلی گرم
اسفرزه
مهم‌ترین اثر اسفرزه، رفع یبوست است. برای درمان این بیماری باید دانه‌ها با مقدار زیادی آب یا مایعات مصرف شود.
اسفرزه با نام علمی Plantago ovata گیاهی است علفی، چند ساله و به ارتفاع تا 10 سانتی متر. برگ‌های این گیاه کشیده، باریک، نوک تیز و کرک داراست که به علت فقدان ساقه، از روی زمین منشعب شده‌اند.
گل‌های اسفرزه کوچک، سفید رنگ به صورت اجتماع سنبله و به حالت استوانه‌ای به ارتفاع تا 2 سانتی متر بر روی دم گل‌هایی به طول تا 9 سانتی متر قرار گرفته‌اند.
قسمت مورد استفاده‌ی گیاه، دانه‌های آن است که قایقی شکل و به طول تا سه میلی‌متر هستند.
دانه‌های گیاه به رنگ خاکستری مایل به صورتی بوده که دارای خطی قهوه‌ای رنگ در طول قسمت مقعر می‌باشند.
زمان جمع آوری این دانه‌ها، اواسط تابستان می‌باشد.
نام‌های دیگر آن، اسپرزه، اسبرزه، اسفیدش، اسفیوس، اسپغل، اسپغول، سفیدخوش، شکم پاره، قارنی یارخ، قارنی یاروق، بذر قطور، بذر قطونا، حشیشه، البراغیث، تبکو، برغوشی است.
منبع جغرافیایی
این گیاه، بومی ایران و هندوستان است و در کشورهای هم جوار نیز کشت می‌شود و از ایران، پاکستان و هندوستان به دیگر نقاط جهان صادر می‌گردد.
این گیاه در نواحی گسترده‌ای در شمال ایران در دشت گرگان، گیلان بین منجیل و پاچنار در راه بین قزوین و رشت، در رودبار و بین چالوس و رشت و در لرستان، کردستان، بختیاری، اصفهان، ایلام، پشت کوه، مهران، شوش، در فارس: تخت جمشید و لار، در کرمان: نزدیک بم در مسجد سلیمان و بوشهر نیز دیده می‌شود. در هند در پنجاب و پیشاور می‌روید.
تاریخچه
استفاده از اسفرزه به زمان بسیار دور می‌رسد. استفاده آن در اروپا، آمریکای شمالی، هندوستان و نیوزیلند بسیار زیاد بوده است. چون انگلیسی‌ها این گیاه را در بسیاری از جاها گسترش داده‌اند به نام پای مرد انگلیسی مشهور شده است. از دانه‌های اسفرزه جهت دانه پرندگان، فراورده‌های ضد ورم، زخم گلو و مسهل استفاده می‌شده است.
اسفرزه سفید
  ترکیبات مهم
موسیلاژ به میزان 20 تا 30 درصد، بر روی دانه‌ها قرار گرفته است که در اثر هیدرولیز تولید دگزیلوزان، آرابینوز، د – گالاکتوز، د – گالاکتورونیک اسید می‌نماید.
همچنین دانه‌ها دارای روغن ثابت، پروتئین و مقدار بسیار کمی از ایریدوئید از جمله آکوبین هستند. موسیلاژ سطح دانه‌ها، حاوی تا 85 درصد آرابینوکسیلاز و مقدار کمی رامنوز می‌باشد.
اثرات مهم
مهم‌ترین اثر اسفرزه، رفع یبوست است. برای درمان این بیماری باید دانه‌ها با مقدار زیادی آب یا مایعات مصرف شود؛ چرا که موسیلاژ سطح دانه‌ها، برای حجیم شدن، احتیاج به آب زیادی دارد تا عملکرد آن به حداکثر برسد. هر دانه 10 برابر حجم خودش متورم می‌شود و به شکل لعابی ژلاتینی درمی‌آید و این لعاب منشاء شفابخشی آن در موارد اسهال و یبوست می‌باشد.
اثر دیگر آن، کاهش کلسترول و چربی خون است. آزمایش‌ها نشان داده است که مصرف روزانه، 15 گرم از اسفرزه در مدت دو هفته، می‌تواند باعث کاهش 5 درصد کلسترول گردد.
آثار دیگر اسفرزه، شامل اثرات ضد سرفه و ضد التهاب دستگاه گوارش است.
  طریقه و مقدار مصرف
برای بزرگ‌سالان: 10 گرم (یک قاشق غذاخوری پُر) را در استکان ریخته و مقداری آب روی می‌ریزیم؛ سپس آن را میل می‌کنیم. بلافاصله با کمی بعد از آن، یک یا دو لیوان آب دیگر میل می‌کنیم؛ چون موسیلاژهای اسفرزه، مقدار زیادی آب جذب می‌کند تا متورم شود؛ لذا در زمان خوردن آن باید مایعات زیادی مصرف شود تا عملکرد آن بهتر گردد.
برای بچه‌ها: می‌توان نصف این مقدار را مصرف نمود. این میزان مصرف را می‌توان صبح و شب تکرار کرد.
متاموسیل
  فرآورده‌های گیاهی
فراورده‌های متنوع و زیادی از اسفرزه در بازارهای اروپایی و به خصوص در انگلستان و بازارهای آمریکایی به صورت فرموله شده در دسترس هستند. در آمریکا از آن داروهای ملینی چون Metamucil تهیه می‌گردد که ملین خوبی است.
نگهداری
در صورتی که دانه‌ها را پودر کنیم، حداکثر باید تا 24 ساعت آن‌ها را مصرف کنیم.
نکات قابل توجه
1- مصرف مقدار متوسط اسفرزه، 5/7 گرم در 240 میلی لیتر آب و به میزان 2-1 بار در روز است. برای کودکان 12- 6 ساله، نصف این مقدار باید در نظر گرفته شود و برای کودکان زیر 6 سال، بهتر است با پزشک مشورت شود. یک لیوان آب اضافی، پس از مدتی (نیم یا یک ساعت) باید خورده شود. برای اثرات ایده آل آن، می‌توان 3-2 روز این کار را تکرار کرد.
2- مصرف اسفرزه، حتماً باید با خوردن مقادیر مایعات یا آب زیادتر از حد معمولی، صورت گیرد.
3- از موسیلاژ اسفرزه در صنایع آرایشی و بهداشتی، به عنوان امولسیون کننده و ضدالتهابات و تحریک پوست، استفاده می‌شود.
4- گزارش‌هایی در مورد کاهش جذب بعضی از مواد معدنی (از جمله کلسیم، منیزیم، مس و روی)، ویتامین B12، گلوکزیدهای قلبی و مشتقات کومارین‌ها با مصرف اسفرزه وجود دارد. هم چنین مصرف خوراکی هم زمان اسفرزه باعث کاهش جذب و طول اثر کاربامازپین می‌گردد؛ از این رو باید مصرف این گونه داروها را به طور جداگانه و با حداکثر زمان مصرف، بین این داروها و اسفرزه، تنظیم کرد.
5- شروع و مصرف ناگهانی، و مقدار نسبتاً زیاد اسفرزه ممکن است باعث نفخ شدید و بزرگ شدن شکم گردد؛ از این رو برای جلوگیری از این مسأله، می‌توان از مقدار یک بار در روز، اسفرزه استفاده کرد و کم کم به سه بار در روز رسانید و یا می‌توان به جای مصرف زیاد در مدت زمان کم، به مصرف کم‌تر در زمان طولانی‌تر (چندین روز) روی آورد، تا این مشکل پیش نیاید.
مهم‌ترین اثرات گزارش شده اسفرزه
ضد باکتری، ضد سرطان، ضد تب، آلرژی زا، ملیّن، هضم کننده ادرارآور، نفخ زا، محافظ کبد، بالا برنده‌ی فشار خون، کاهش دهنده‌ی کلسترول، کاهش دهنده‌ی قند خون، پایین آورنده‌ی پر فشاری خون، قابض، کاهش دهنده‌ی اسید اوریک و مسهل.
نکات احتیاط آمیز در مصرف اسفرزه
* به عنوان ملین و کاهنده کلسترول و احتمالاً پیشگیری سرطان، اسفرزه فی‌نفسه نقشی ندارد بلکه خاصیت ورم کردن و تولید لعاب زیاد آن است که این آثار را ایجاد می‌کند. پس اگر اسفرزه خورده شود و به قدر کافی آب زیاد خورده نشود، روده‌ها ورم کرده و چون آب مدفوع کاملاً جذب می‌شود برعکس انتظار، خروج مدفوع سخت می‌شود. پس فراموش نشود که با اسفرزه باید آب زیاد خورده شود.
* با این که یبوست ناراحتی عمومی زنان باردار است ولی زنان باردار باید از خوردن اسفرزه نظیر سایر ملین‌ها پرهیز کنند و برای رفع یبوست از سایر خوراکی‌های غنی از فیبر و الیاف گیاهی مانند سبزی‌ها، دانه‌های غلات، نان سبوس دار و ... استفاده کنند.
* به کودکان زیر 2 سال نیز نباید داده شود.
اسفرزه
اسفرزه از دیدگاه حکمای طب سنتی ایران
طبیعت آن سرد و تر است، نوع سفید رنگ آن مرغوب‌تر و در آب ته نشین شود. دانه‌های لعاب زا و خوردن لعاب آن موجب تسکین حرارت و تشنگی می‌باشد و برای تب‌های گرم، غلیان خون و ناراحتی و خشونت سینه و حلق و زبان و سردرد و زخم روده و رفع یبوست روده‌ها که منشاء آن علل صفراوی یا عوارض حاصله از خوردن داروهای گرم است بسیار مفید می‌باشد. در تمام موارد فوق لعاب آن به تنهایی و با مخلوط با روغن بادام شیرین خورده می‌شود.
در استعمال خارجی ضماد لعاب اسفرزه مخلوط با سرکه و روغن گل سرخ برای تسکین درد مفاصل گرم، نقرس و نرم کردن ورم‌های بخصوص ورم‌های پشت گوش نافع است و ضماد کوبیده آن با گلاب برای تسکین سردرد و یا روغن بنفشه برای تسکین سردردهای گرم و رفع خشکی دماغ و اعصاب نافع است و همچنین برای رشد و نرم کردن مو و جلوگیری از دو تا شدن تارهای مو بسیار مفید است در مورد مو باید مالیدن ضماد چند روز پی در پی تکرار شود.
اگر 12 – 10 گرم تخم اسفرزه در آب گرم خیسانده شود که لعاب آن زود خارج شود و با شکر و با سکنجبین خورده شود برای لینت مزاج بسیار مفید است و نوعی ملین است. دم کرده آن برای تسکین درد سینه نافع است.
  خواص درمانی دیگر اسفرزه
1- آن را در آب بریزید و بگذارید بماند و دائم به جای آب خوردن از آب آن میل کنید، اگر دائم جرعه جرعه نوشیده شود گرفتگی صدا که از گرمی و حرارت باشد را برطرف می‌سازد، در موارد کاهش درد و رفع خارش و قطع خون‌ریزی بواسیر نافع است.
2- آن را با عناب در آب بخیسانید و آب آن را صبح ناشتا بخورید و با آب آن بدن را هم بشویید. خارش قسمت‌های زنانه یا واژینال را برطرف می‌سازد.
3- آب دم کرده آن را بنوشید، مدر است و برای سوزاک مفید می‌باشد.
4- 20 گرم در یک لیوان آب جوشانده و 4 روز تکرار شود دافع سنگ کیسه صفرا است.
5- اگر اسفرزه را با تخم شربتی و خاکشیر (هر کدام 100 گرم) ترکیب کرده و هر روز یک قاشق سوپ‌خوری آن را در 2 لیوان آب حل کرده و مصرف کنیم برای رفع خارش بدن و تصفیه خون و باز شدن اشتها مفید است.
شروع و مصرف ناگهانی، و مقدار نسبتاً زیاد اسفرزه ممکن است باعث نفخ شدید
و بزرگ شدن شکم گردد؛ از این رو برای جلوگیری از این مسأله، می‌توان از مقدار
یک بار در روز، اسفرزه استفاده کرد و کم کم به سه بار در روز رسانید
6- هر روز صبح، ظهر و شب هر بار یک قاشق شربت خوری از آن را در یک فنجان آبجوش بریزید بعد با نبات شیرین نموده بخورید، اسهال خونی را درمان می‌کند، از خون‌ریزی زیاد و قاعدگی جلوگیری می‌نماید.
7- آن را بو دهید و هر روز بخورید. اسهال‌های طولانی و مزمن را درمان می‌کند.
8- لعاب آن را دائم در گلو قرقره کنید و هم جرعه جرعه بخورید، گلودرد را درمان می‌کند و اگر آب آن را در دهان نگه دارید برفک و سوختگی و تاول و زخم‌های دهان را درمان می‌کند.
9- آن را بکوبید، بعد با سرکه خمیر نموده و هر روز صبح و شب روی محل ضماد بگذارید سالک را درمان می‌کند.
10- آن را با شیر مادر دختردار خمیر نموده و ضماد اندازید. خنازیر (غده‌های سخت که در گردن و زیر گلو پیدا می‌شود) را درمان می‌کند.
11- گل ختمی کوبیده را با لعاب آن مخلوط کنید و بر پیشانی بمالید. سردردی که از آفتاب باشد را تسکین می‌دهد.

تذکر مهم
توجه شود که در استعمال داخلی هیچ‌وقت نباید تخم اسفرزه کوبیده شود، زیرا اگر کوبیده شود و خورده شود خطرناک است و خوردن در حدود 40 گرم تخم اسفرزه کوبیده شده موجب سرد شدن بدن و تخدیر و تنگی نفس و آشفتگی و سرانجام منجر به غش و توقف نبض و پس از مدتی احتمالا منجر به مرگ می‌شود. لذا در این حالت از داروهای قی آور گرم نظیر آب عسل و نمک و یا سایر داروها استفاده می‌شود.
اکالیپتوس
تب، سرفه، کیپ شدن بینی، عفونت ادراری، روماتیسم، نیش حشرات و غیره. اکالیپتوس درمان طبیعی برای همه‌ی این مشکلات محسوب می‌شود.
  اکالیپتوس درخت بومی استرالیاست. جالب است بدانید که ریشه‌ی این درخت سه برابر وزن خود، آب جذب می‌کند. جوشانده‌ی این گیاه، بخور، روغن و برگ‌های آن معجزه می‌کنند.
تب، سرفه، کیپ شدن بینی، عفونت ادراری، روماتیسم، نیش حشرات و غیره. اکالیپتوس درمان طبیعی برای همه‌ی این مشکلات محسوب می‌شود.
با ما باشید تا با گوشه ای از خواص معجزه گر اکالیپتوس آشنا شوید.
اکالیپتوس: اگر می‌خواهید زمستان را در بستر بیماری نگذرانید
چیزی به زمستان نمانده است. بدون شک همه در این فکر هستند که زمستان امسال را با ویروس و بیماری سر نکنند. اکالیپتوس سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کند و با ویروس‌ها، باکتری‌ها و آلودگی‌ها مبارزه می‌کند. از این گذشته این گیاه خواص ضدالتهابی دارد.
روش مصرف
از وقتی که بیماری‌های زمستانی همه گیر می‌شوند به مدت 10 تا 15 روز 2 تا 3 قطره روغن اکالیپتوس را در مقداری روغن گیاهی مانند روغن بادام شیرین حل کنید و زیر کف پا یا داخل مشت دستتان بمالید. با همین کار ساده خیلی از مشکلات زمستانی را از خود دور می‌کنید.
توجه داشته باشید استفاده از روغن هر گیاهی برای زنان باردار، شیرده و همچنین بچه های زیر 3 سال مورد منع مصرف دارد. توصیه می‌کنیم این افراد از مصرف روغن گیاهی اکالیپتوس بپرهیزند.

اکالیپتوس: برای درمان برونشیت و سرفه
اکالیپتوس باعث می‌شود که ترشحات روان شده و راحت‌تر دفع شود برای همین درمانی برای برونشیت محسوب می‌شود. این گیاه معجزه گر همچنین سرفه های چرکی را نیز تسکین می‌دهد.
روش مصرف
دم کرده‌ی اکالیپتوس: برای تهیه‌ی دم کرده اکالیپتوس روی یک قاشق چای‌خوری برگ‌های خرد شده اکالیپتوس 150 میلی لیتر آب جوش بریزید. در ظرف را بگذارید و اجازه دهید به مدت 15 دقیقه دم بکشد. محلول را صاف کنید و روزانه بعد 3 تا 4 فنجان از این دم کرده (بعد از غذا) میل کنید.
می‌توانید 3 تا 4 قطره روغن اکالیپتوس را در مقدار کمی روغن بادام شیرین حل کرده و قفسه‌ی سینه یا پشتتان را ماساژ دهید. این کار را به مدت 3 تا 6 روز و هر روز 3 مرتبه انجام دهید. حواستان باشد زنان باردار، شیرده و بچه های زیر 3 سال نباید از روغن این گیاه استفاده کنند. بعد از ماساژ حتماً دست‌هایتان با دقت بشویید.
اکالیپتوس: برای خلاص شدن از شر شوره‌ی سر
معمولاً شوره‌ی سر باعث نگرانی و نوعی استرس می‌شود. به خاطر اینکه برای هیچ کس خوشایند نیست این دانه‌های ریز سفید لابه لایه موهایش چشمک بزنند و حتی روی لباس‌هایش را هم بپوشاند. برای مقابله با این مشکل از روغن گیاهی اکالیپتوس استفاده کنید.
روش استفاده
بهترین روش این است که قبل از هر چیزی از شامپوی مناسب ضد شوره استفاده کنید. شامپویی که انتخاب می‌کنید باید مناسب جنس موهایتان باشد. 40 قطره روغن اکالیپتوس را در 100 گرم شامپوی معمولی بریزید و موهایتان را با دقت بشویید. در نهایت نیز با آب خنک موها را آب بکشید.
حواستان باشد استفاده از روغن‌ها و عصاره های گیاهی برای بچه ها، خانم‌های باردار و شیرده و همچنین افرادی که دچار آلرژی یا بیماری صرع هستند مورد منع مصرف دارد. شیشه‌ی این روغن‌ها را دور از دسترس کودکان نگهداری کنید.
اکالیپتوس باعث می‌شود که ترشحات روان شده و راحت‌تر دفع شود برای همین درمانی برای برونشیت محسوب می‌شود. این گیاه معجزه گر همچنین سرفه های چرکی را نیز تسکین می‌دهد
اکالیپتوس: برای تسکین درد مفاصل
یک شاعر فرانسوی می‌گوید اگر مراقب چرخ‌های دوچرخه‌تان باشید زنگ نمی‌زنند. مفاصل ما هم همین طور هستند. حتماً شما هم در اطرافیانتان خانم‌ها و حتی آقایان زیادی را می‌بینید که از درد مفاصل شکایت می‌کنند. بعد از گذشت زمان دردهایی در مفاصل ایجاد می‌شود که از ساییدگی و فرسودگی غضروف‌ها ناشی می‌شوند. معروف‌ترین این مشکلات هم آرتروز است. برای مقابله با دردهای مفاصل می‌توانید از روغن اکالیپتوس لیمویی استفاده کنید. به خاطر اینکه این گیاه خاصیت ضد التهابی و مُسکنی دارد.
روش استفاده
دو قطره روغن اکالیپتوس لیمویی را در چند قطره روغن گیاهی مانند روغن بادام حل کنید هر روز دو تا سه مرتبه مفاصل دردناک را ماساژ دهید.
اکالیپتوس: برای پایین آوردن تب
اکالیپتوس برای پایین آوردن تب موثر است و بدن را از ضعف نجات می‌دهد.
روش استفاده
10 تا 15 قطره روغن گیاهی اکالیپتوس را در صابون مایع یا پودر شیر ریخته و آن را داخل وان حمام بریزید. به مدت 3 تا 4 روز، روزانه یک مرتبه با این آب حمام کنید. یا اینکه 10 قطره روغن گیاهی اکالیپتوس را در آب بریزید و هر روز دو مرتبه پاشویه کنید.
همان طور که گفته شد استفاده از روغن‌ها و عصاره های گیاهی که با نام افشره‌ی خوراکی هم شناخته می‌شوند برای زنان باردار، شیر ده و همچنین کودکان زیر سه سال مورد منع مصرف دارد. این روغن‌های گیاهی را با احتیاط مصرف کرد. در موقع استفاده باید به مقداری که گفته شد اکتفا شود. مصرف زیاد هر نوع داروی گیاهی هم ممکن است باعث مسمومیت و عوارض جانبی شود. زمانی که از این روغن‌ها برای ماساژ استفاده می‌کنید حتماً دست‌هایتان را با دقت تمام شستشو دهید. شیشه‌ی این روغن‌ها را دور از دسترس کودکان قرار دهید. اگر در مورد استفاده از این داروهای گیاهی شک دارید حتماً با پزشکتان مشورت کنید.
مصرف بیش از حد اکالیپتوس ممکن است باعث ورم معده و روده و سردرد، ورم کلیه، پیدایش خون در ادرار و پایین آمدن فشار خون شود. همچنین مصرف خیلی زیاد اکالیپتوس موجب فلج دستگاه تنفسی، خفگی و مرگ می‌شود. بهتر است در مصرف این گیاهان دقت کنید. چون مصرف بیش از اندازه‌ی آن‌ها عوارض زیادی دارد.
اکیناسه
سرخارگل برای مقابله با سرماخوردگی
آشنایی با اکیناسه
اکیناسه، گیاه سرماخوردگی
سرماخوردگی و آنفلوآنزا از شایع ‌ترین علل مراجعه به پزشک و غیبت از کار و مدرسه است. گرچه تا کنون 200 نوع ویروس سرماخوردگی معمولی شناخته شده ‌اند، هنوز ویروس‌ های عامل 30 تا 50 درصد موارد سرماخوردگی افراد بالغ ناشناخته باقی مانده و پیش گیری و درمان این بیماری‌ ها از دغدغه‌ های همیشگی جامعه پزشکی است.
به رغم پیشرفت ‌های علمی در زمینه ایمنی ‌سازی علیه بسیاری از بیماری‌ های عفونی واگیردار، در مورد سرماخوردگی و آنفلوآنزا، به علت تنوع زیاد ویروس‌ های ایجاد کننده ی این دو بیماری، بروز سو‌ش‌ های جهش یافته جدید در شروع هر فصل سرما و نیز متفاوت بودن ویروس ‌های غالب بیماری‌ زا در مناطق جغرافیایی مختلف، نمی‌ توان با ساخت یک واکسن خاص در سطح بین‌المللی یا حتی منطقه‌ ای علیه آن ها ایمنی‌ ایجاد کرد. به نظر می ‌رسد با شروع هر فصل جدید از سرماخوردگی و آنفلوآنزا نیاز به تولید و ارایه یک واکسن جدید در هر منطقه جغرافیایی است! این امر بسیار دشوار بوده و هزینه‌ های هنگفتی نیز در پی دارد. بنابراین باید برای مقابله با این بیماری ‌ها چاره ی دیگری اندیشید.
اکیناسه(Echinacea) چیست؟
تحقیقات نشان داده ‌اند که تعدیل و تقویت سیستم ایمنی بدن با روش ‌هایی غیر از واکسیناسیون نه تنها می ‌تواند شانس ابتلا به برخی بیماری ‌های عفونی واگیردار را کاهش دهد، بلکه در کاهش شدت علایم و دوره بیماری نیز بسیار موثر است.
در راستای تحقق این هدف و با توجه به گرایش عمومی به سمت مصرف فرآورده‌ های طبیعی، بسیاری از ترکیبات طبیعی مورد آزمایش قرار گرفته و نقش تعدادی از گیاهان به عنوان محرک و مقوی سیستم ایمنی در مقیاس آزمایشگاهی و نیز کارآزمایی ‌های بالینی مشخص شده است.
یکی از گیاهانی که اثر آن به عنوان تعدیل ‌کننده و تقویت ‌کننده ی قدرت دفاعی و ایمنی بدن به ‌طور مسلم و قطعی به اثبات رسیده است گیاه دارویی اکیناسه است که بومی آمریکا بوده و در ایران با نام سرخارگل شناخته می ‌شود.
اکیناسه گیاهی علفی و چندساله، از تیره کاسنی با گل ‌های مخروطی شکل و ارغوانی رنگ است.
اکیناسه از گیاهان دارویی منتخب سازمان بهداشت جهانی و به‌ عنوان یکی از مهم ‌ترین گیاهان دارویی مطرح در جهان است که کشت آن به‌ طور فزاینده ‌ای در حال افزایش است.
اکیناسه پورپورا
از معروف ‌ترین گونه‌ های این گیاه، اکیناسه پورپورا(Echinacea purpurea) است که به خوبی در شرایط آب و هوایی شمال ایران قابل پرورش است.
مستندات علمی متعددی مبنی بر اثر بخشی قسمت ‌های مختلف این گیاه به‌ عنوان ضد باکتری، ضد ویروس، ضد التهاب، تعدیل کننده و تقویت کننده سیستم ایمنی، ترمیم کننده زخم، ضد نئوپلاستیک و ضد عفونی کننده در دسترس است.
در مطالعات بالینی و آزمایشگاهی مختلف، متعاقب مصرف فرآورده‌های حاوی اکیناسه، افزایش فعالیت فاگوسیتوزی گرانولوسیت ‌های انسانی، افزایش تعداد سلول‌ های سفید خون، افزایش تعداد و فعالیت لکوسیت‌ ها و افزایش تولید IgM و اینترفرون ‌بتا گزارش شده است که این آثار را می ‌توان در ایمنی ‌زایی این گیاه دخیل دانست.
در اروپا و آمریکا، فرآورده‌ های دارویی حاصل از قسمت ‌های مختلف اعم از ریشه و اندام ‌های هوایی اکیناسه پورپورا به‌ طور گسترده ‌ای برای پیشگیری و درمان عفونت ‌های باکتریایی و ویروسی به ویژه سرماخوردگی و آنفلوآنزا و نیز به عنوان تقویت‌ کننده سیستم ایمنی و افزایش دهنده قدرت دفاعی بدن استفاده می ‌شود.
ویژگی ‌های مذکور عمدتا به وجود آلکامیدها، گلیکوپروتئین‌ ها، مشتقات کافئیک اسید (چیکوریک اسید) و پلی ‌ساکاریدها در گیاه مربوط می ‌شوند.
مطالعات بالینی متعدد حاکی از آن است که مصرف فرآورده‌ های دارویی حاوی اکیناسه می‌ تواند احتمال ابتلا به سرماخوردگی را به نصف تقلیل دهد.
همچنین مشخص شده مصرف این فرآورده‌ ها به همراه ویتامین" C " خطر ابتلا را بیش از 80 درصد کاهش می ‌دهد.
تحقیقات دیگر نشان‌ داده ‌اند که مصرف فرآورده‌ های حاوی اکیناسه در شروع نشانه ‌های سرماخوردگی، نه تنها شدت علایم بیماری مانند سرفه، سردرد و سرماخوردگی بینی، بلکه تعداد روزهای علامت‌ دار یعنی دوره بیماری را نیز به طور چشم‌ گیری کاهش می ‌دهد.
این فرآورده ‌ها همچنین به عنوان درمان کمکی در عفونت‌ های راجعه دستگاه ادراری آثار خوبی نشان داده‌ اند.
استعمال موضعی فرآورده‌ های حاوی اکیناسه به طور سنتی در تسریع التیام زخم‌ ها و ترمیم بافت ‌ها کاربرد داشته است که این اثر مربوط به مهار فعالیت آنزیم هیالورونیداز بافتی و میکروبی توسط مواد موثره این گیاه است.
داروی اکیناسه
آیا عارضه ای هم دارد؟
همانند هر فرآورده‌ دارویی در مورد مصرف فرآورده ‌های دارویی حاوی اکیناسه نیز نکاتی را باید مورد توجه قرار داد.
* به جز مواردی نادر از واکنش‌ های آلرژیک نسبت به اکیناسه، عارضه جانبی دیگری متعاقب مصرف فرآورده ‌های آن گزارش نشده است.
* مصرف هم‌ زمان این فرآورده‌ ها با داروهایی که توسط آنزیم‌ های کبدی متابولیزه می‌ شوند، داروهای سرکوب گر سیستم ایمنی و کورتیکواستروئیدها توصیه نمی ‌شود.
 مصرف فرآورده ‌های اکیناسه در کودکان باید با احتیاط و با نظر پزشک صورت گیرد.
* زنان باردار و شیرده و افرادی که نسبت به فرآورده‌ های گیاهی حساسیت نشان می ‌دهند باید از مصرف فرآورده‌ های اکیناسه خودداری کنند.
* مصرف فرآورده‌ های اکیناسه در بیماری‌ هایی مانند سل، ام اس، کلاژنوسیس، ایدز یا عفونت‌ های اچ ‌آی ‌وی و دیگر بیماری‌ های خود ایمنی ممنوع است.
* مصرف فرآورده‌ های دارویی حاوی اکیناسه در فصل زمستان و با تجویز پزشک به منظور پیشگیری از سرماخوردگی و آنفلوآنزا به ویژه برای افرادی که دچار ضعف سیستم ایمنی هستند یا به‌ طور مکرر دچار سرماخوردگی می‌ شوند، توصیه می‌ شود.
* در عین حال مصرف مداوم این فرآورده‌ ها بیش از 8 هفته منع شده است.
* افراد سالم نباید به مدت طولانی از این فرآورده‌ ها استفاده کنند.
* بهتر است این فرآورده‌ ها به صورت مقطعی به مدت یک یا دو هفته مصرف شده و سپس برای مدتی مصرف آن ها متوقف شود تا فعالیت طبیعی سیستم ایمنی بدن مختل نشود.
* ذکر این نکته لازم است که فرآورده‌ های دارویی تولید شده توسط شرکت‌ های داروسازی مختلف لزوما از نظر نوع و مقادیر ترکیبات موثره یکسان نیستند؛ لذا توصیه می ‌شود برای اطلاع از دوز مصرف دارو به برگه راهنمای مربوط به شرکت سازنده توجه کرده و در این زمینه از توصیه ‌های داروساز یا پزشک نیز بهره‌ مند شوند.

گل گاوزبان
خواص گیاهان دارویی- یکی دیگر از گیاهان دارویی گیاه گل گاوزبان است.این گیاه در حال حاضر هم به صورت صنعتی كشت می شود و هم به صورت خودرو در طبیعت وجود دارد و یكی از گیاهان مفید و مؤثر برای بعضی از بیماریهاست.

 

-مصارف دارویی گیاه گل گاو زبان بصورت محلی بدین صورت است كه گلهای آبی این گیاه را خشك كرده و دم كرده ی آن را مورد استفاده قرار می دهند. در سرماخوردگی به عنوان معرق و افزایش دهنده فشار خون مورد استفاده قرار می گیرد.همچنین این گیاه خاصیت آرام بخشی نیز دارد.

-گیاه گل گاوزبان ،اگر با دو گیاه دیگر مثل سنبله تیو و لیمو امانی دم کرده و خورده شود، برای خانمهای حامله بسیار مفید و تقویت كننده است.

-این گیاه در مورد بیماریهای دستگاه تنفسی و حتی در رابطه با برونشیت، سرفه، زكام و آبریزش بینی می تواند داروی مؤثری باشد.

-این گیاه دارویی (گل گاو زبان)همچنین ادرارآور و معرق است لذا برای كلیه، مثانه و بطور كلی برای مجاری ادراری داروی مفیدی است.

-این گیاه دارویی باعث كاهش تب می شود و در تمام موارد تب مثل سرخك، مخملك، آبله، كهیر و تبهای دیگر می تواند مفید باشد.

این گیاه در تمام مناطق رویش دارد و دارای چندین گونه است و فصل گل دهی این گیاه از اواسط اردیبهشت ماه تا پایان خرداد ماه است.



بابونه...
Chamomile
نام علمی : Chamaemelum nobile

• کلیات گیاه شناسی:
بابونه گیاهی است دائمی و کوچک بارتفاع تقریبا 30 سانتیمتر دارای بوئی معطر که در چمنزارها و اراضی شنی می روید . ساقه آن برنگ سبز مایل به سفید ، برگهای آن کوچک متناوب و دارای بریدگیهای باریک و نامنظم و پوشیده از کرک است . گلهای آن مجتمع در یک طبق که بطور منفدر در انتهای ساقه گل دهنده در تابستان ظاهر می شود . در هر طبق گلهای سفید در اطراف و گلهای زرد در قسمت وسط قرار دارند .

• ترکیبات شیمیایی:
گلهای بابونه دارای اسانس روغنی آنته مین ( Anthemine) تانن ، فیتوسترول و همچنین ماده ای تلخ بنام اسید آنته میک Anthemique Acid می باشد .

• خواص داروئی:
بابونه از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است و از تقویت کننده های تلخ بحساب می آید .
جالینوس حکیم آنرا برای درمان تب و لرزهای نوبه ای بکار می برد .

1) یکی از مهمترین خواص بابونه درمان زخم معده و ورم معده است و این گیاه بآسانی این مرض را درمان می کند و آنهائیکه سالهاست با این مرض دست بگریبان هستند و از قرص های مختلف گران قیمت نظیر Lozac و Zantac و غیره استفاده می کنند می توانند با استفاده از بابونه خرج داروی خود را پس انداز کنند و همچنین سلامتی خود را بازیابند .
برای درمان زخم معده یک لیوان چای غلیظ بابونه درست کنید (4 قاشق چایخوری بابونه در یک لیوان آبجوش و یا چهار تا چای کیسه ای بابونه در یک قاشق لیوان آب جوش ) و صبح ناشتا هستید این لیوان چای را بنوشید و سپس در رختخواب به پشت دراز بکشید و بعد از چهار دقیقه بخوابید و البته بعد از یکربع ساعت می توانید صبحانه خود را میل کنید . این عمل را بمدت دو هفته ادامه دهید تا زخم و ورم معده بکلی شفا یابد.

2) بابونه اعصاب و قوای جنسی را تقویت میکند .

3) بابونه مقوی مغز است .

4)بابونه ادرار آور و قاعده آور است .

5)این گیاه ترشح شیر را در مادران شیر ده افزایش می دهد .

6)درمان کننده سردرد و میگرن است .

7)استفاده از بابونه سنگ مثانه را خرد و دفع می کند .

8)اگر کسی قطره قطره ادرار می کند به او چای بابونه دهید تا درمان شود .

9)بابونه درمان کننده کمی ترشحات عادت ماهیانه است .

10)برای درمان چشم درد ، بابونه را در سرکه ریخته و بخور دهید .

11)برای تسکین دردهای عضلانی چای بابونه بنوشید .

12)جویدن بابونه برای التیام زخم های درمان مفید است .

13)خوردن 5 گرم ریشه بابونه با سرکه رقیق محرک نیروی جنسی است ( ریشه بابونه گرم تر و خشک تر از گل بابونه است )

14)بابونه تب بر و تسکین دهنده درد است .

15)بابونه تقویت کننده معده است .

16)برای تسکین درد در هنگام دندان درآوردن بچه ها ، به آنها چای بابونه بدهید .

17)برای رفع بیخوابی و داشتن یک خواب آرام و راحت ، کافی است ده دقیقه قبل از اینکه به رختخواب بروید یک فنجان چای بابونه بنوشید .

18)بابونه درمان کننده بی اشتهایی است .

19)بابونه برای رفع ورم روده موثر است .

20)چای بابونه درمان کننده کم خونی است .

21)از بابونه برای رفع کرم معده و روده استفاده کنید .

22)بابونه تسکین دهنده دردهای عادت ماهیانه است .

23)بابونه برای رفع زردی مفید است .

24)حمام بابونه اثر نیرو دهنده درد . برای این منظور چند قطره اسانس بابونه را در وان حمام ریخته مدت یکربع ساعت در آن دراز بکشید .

25)برای تسکین درد ، چند قطره اسانس بابونه را با یک قاشق روغن بادام مخلوطکرده و روی محل های دردناک بمالید درد را تخفیف می دهد .

26)اسانس بابونه مخلوط با روغن بادام برای رفع ناراحتی های پوستی نظیر اگزما ، کهیر و خارش مفید است .

27)برای رفع گوش درد و سنگینی گوش ، یک قطره روغن بابونه را در گوش بچکانید .

28)اسانس بابونه چون اثر قی آور درد در مورد مسمومیت های غذایی مصرف می شود .

29)روغن بابونه را برای از بین بردن کمردرد ، درد مفاصل و نقرس روی محل درد بمالید .

30)با چای بابونه اگر موهای بلوند را بشوئید آنها را روشن تر و شفاف تر می کند .

31)آنهائیکه یائسه شده اند بهتر است همه روزه چای بابونه بنوشند زیرا اختلالات یائسگی را برطرف می کند .

32)بابونه ضد آلرژی است .

• طرز استفاده:
اسانس بابونه : حدود 0/8 تا 1 درصد اسانس در این گیاه وجود دارد که بوسیله تقطیر با بخار آب بدست می آید . رنگ این اسانس آبی روشن است ولی در اثر کهنه شدن برنگ زرد مایل به قهوه ای در می آید . بوی این اسانس بسیار قوی و طعم آن معطر و سوزانده است . اسانس بابونه در عطر سازی و برای معطر کردن غذاها بکار می رود .
چای بابونه با دم کرده بابونه : برای درست کردن چای بابونه یک قاشق چایخوری گیاه بابونه خشک را در یک فنجان آب جوش ریخته و بمدت 5 دقیقه بگذارید دم بکشد .
روغن بابونه با روغن زیتون : گل خشک بابونه را با برابر وزنش روغن زیتون مخلوط کرده و روی آتش ملایم بگذاریدتا دم بکشد ( نباید بجوشد ) و گاه گاه آنرا هم بزنید . سپس آنرا از روی آتش بردارید و بگذارید تا مدت 24 ساعت بحال خود بماند . سپس آنرا از صافی با فشار در کرده و در شیشه ای دربست نگهدری کنید ( برای نفخ شکم و قولنج آنرا روی شکم بمالید )
روغن بابونه : برای تهیه روغن بابونه مقدری از گل خشک بابونه را با چهار برابر وزن آن روغن کنجد مخلوط کرده و سپس باندازه دو برابر گل بابونه بآن آب اضافه کنید . آنرا روی چراغ گذاشته و بگذارید بجوشد تا اینکه آب آن بکلی تبخیر شود و فقط روغن باقی بماند البته باید دقت کرد که روغن نسوزد .

• مضرات :
مضرات خاصی برای آن بیان نشده است.

مریم گلی


خواص درمانی و کاربرد
برگ ها و سرشاخه های گلدار مریم گلی خواص درمانی متعددی دارند که مهمترین آنها عبارتند از: ضدعفونی کننده (در صورت استفاده ی خارجی)، ضدتشنج، کمک کننده به هضم غذا، کاهش دهنده ی قند خون، ضدنفخ و ... .

احتیاطات مصرف: مصرف این گیاه در دوران بارداری منع شده است و فرآورده های حاصل از این گیاه سبب کاهش ترشح غدد شیری در مادران می شوند.
نحوه ی مصرف: 2 تا 3 گرم برگ خشک شده را بصورت دمکرده سه بار در طول روز مصرف نمائید.

خواص دیگر این گیاه:

گیاه مریم گلی گیاهی با قدمت بسیار طولانی است و در حدود ۱٠٠٠ سال پیش به وجود این گیاه پی برده و از آن استفاده می كرده اند از جمله ابوعلی سینا در كتابهای خود به این گیاه اشاره كرده و خواص آن را برشمرده و تأكید بر مصرف آن كرده است.

 

این گیاه ضد درد، آرامش بخش و برای كاهش قند خون استفاده می شود. این گیاه در تمام مناطق معتدله رویش دارد. گلهای سفید زیبایی می دهد، بصورت خوشه ای است و جزء گیاهان معطر و خوشبو است كه طعم بسیار تلخی دارد.

 

این گیاه آرام بخش و مقوی اعصاب است. همچنین یك داروی ضد عفونی كننده بسیار قوی است. اگر از جوشانده این گیاه بصورت قرقره استفاده شود، جوشهای داخل دهان و بعضاً آفت دهان را درمان می كند.

همچنین برای زخمهایی كه بر اثر واریس به وجود می آید بسیار مؤثر است.

در آنژیم و انواع گلو درد نیز از این گیاه استفاده می شود. از جوشانده این گیاه برای ضماد و جوشهای بدن استفاده می شود. جوشانده غلیظ این گیاه اگر با آب مخلوط شود برای دردهای مفصلی، رماتیسم و حتی راشیتیسم كودكان بسیار مفید و مؤثر است.

رازیانه

خواص داروئی:
رازیانه از نظر طب قدیم ایران گرم و شخک است . ریشه رازیانه گرمتر از بقیه قسمت های گیاه است .
1) رازیانه اثر زیاد کنده شیر را در زنانش یر ده درد و بدین منظور می توان از دم کرده رازیانه استفاده کرد .

2 )اشتها آور و مقوی است .

3)نفخ و گاز معده رااز بین می برد .

4)قاعده آور است .

5)برگهای رازیانه ادرار آور است .

6)جوشانده ریشه رازیانه ملین مسهل است .

7)روغن تخم رازیانه کرم روده را از بین می برد .

8)حالت تهوع رابر طرف می کند .

9)برای برطرف کردن آُسم ، سرفه و تنگی نفس از دم کرده تخم رازیانه بمقدر سه فنجان در روز استفاده کنید .

10)برای رفع اسهال رازیانه را با یزره سبز به سنبت مساوی دم کرده و به مریض بدهید .

11)میتوان از رازیانه داروی ضد نفخ بصورت زیر تهیه کرد .:
5 گرم پودر انیسون و 5 گرم پودر زیره کرمان ، 5 گرم پودر تخم گشنیز و 5 گرم پودر رازیانه راب ا هم مخلوط کرده در یک لیتر آب جوش بریزید و آنرا بمدت 10 دقیقه دم کنید سپس آنرا صاف کرده و کم کم بنوشید .

12)رازیانه بعلت داتشن هورمون زنانه رشد دخترها را جلو می اندازد .

13)رازیانه مغز را فعال می کند .

14)ریشه رازیانه دارای کومارین Coumarin می باشد . چون این ماده رقیق کننده خون است بنابراین آنهایی که مبتلا به تصلب شرائین یا انسداد رگها هسند می توانند از جوشانده ریشه رازیانه استفاده کنند .

15)دردهای مفاصل را برطرف می کند .

16)اشتها را زیاد می کند .

17)برای از بین بردن درد آرتروز روغن رازیانه را در محل درد بمالید .

• طرز استفاده:
1)دم کرده رازیانه : مقدر یک قاشق چایخوری رازیانه را کوبیده و در یک لیوان آب جوش بریزید و آنرا بمدت 10 دقیقه دم کنید .

2)شراب رازیانه : 40 گرم رازیانه را در یک لیتر شراب بریزید و بمدت یک هفته بگذاریدب ماند سپس آنرا صاف کرده و در شیشه دربست نگهدری کنید .مقدر مصرف شراب رازیانه دو قاشق چایخوری بعد از غذا است .

3)دم کرده برگ رازیانه : 30 گرم برگ رازیانه را در یک لیتر آب جوش ریخته و بمدت ده دقیقه دم کنید . این دم کرده مقوی اعصاب بوده و هضم غذا را سریع می کند .

• مضرات :
رازیانه چون گرم است بنابراین برای گرم مزاجها خوب نیست و اینگونه افراد باید آنرا با سکنجبین بخورند بطور زیاده روی در مصرف رازیانه معده راسست کرده و تشنج می آورد .

برگ سنا

سنا؛ بهترین گیاه برای تخلیه روده در اعمال جراحی و یا عکس

سنا بهترین گیاه برای درمان یبوست است. این گیاه اثر مسهلی نسبتا قوی داشته و برای تخلیه روده در اعمال جراحی و یا عکسبرداری از روده‌ها استفاده می‌شود. بهتر است سنا از فرآورده‌های صنعتی آن که به شکل قرص است مصرف شود اما نیم تا یک گرم از برگ سنا به صورت دم کرده یا جوشانده با یک لیوان آب در روز نیز می‌تواند استفاده شود که محلول تهیه شده بسیار تلخ است.

دردهای شکمی و تنبلی روده‌ها پیامد مصرف بیش از حد سنا

مصرف بیش از حد این گیاه می‌تواند سبب دردهای شکمی، دل پیچه و تنبلی روده‌ها را در پی داشته باشد؛ برای جلوگیری از تنبلی روده‌ها و عوارض طولانی مدت سنا بهتر است پس از یک یا دو هفته مصرف آن قطع شود. سنا در حاملگی و شیردهی منع مصرف دارد چرا که مدارکی مبنی بر اثرات موتاژنیک و ژنوتوکسیک گزارش شده است. همچنین میوه سنا برای کودکان مناسب است و اثری ملایم‌تر از برگ دارد و مقدار مصرف آن همانند برگ است.


خواص به‌لیمو

به لیمو نام یک گیاه دارویی معطر است که بوی خوشایند لیمو را دارد. درختچه این گیاه ۱،۵ تا ۲ متر است که گاهی بیشتر هم می شود. و دارای برگ های ساده سرنیزه ای به طول ۷ تا ۱۰ سانتی متر با قاعده گره ای و عموما بصورت دسته های سه تایی در هر گره است.

گل آذین انتهایی و بصورت خوشه های باریک، جام گل کوچک و بطور مشخص واجد دو لب، ارغوانی رنگ پریده، میوه هستکی و دارای ۲۱ عدد بذر است. این گیاه بومی آمریکای جنوبی بوده و به طور طبیعی رویش آن در آرژانتین، شیلی و پرو گزارش شده است و از آن جا به سایر نقاط جهان از جمله ایران رفته‌است و کشت می‌شود. در ایران این گیاه در استان های شمالی و باغ ها کشت می شود.

خواص به لیمو و کاربردهای آن
برگ ها بخش دارویی این گیاه هستند و بویی شبیه لیمو دارند. برگ ها را در اواخر تابستان جمع آوری می کنند. پودر برگ گیاه به لیمو به رنگ سبز مات و دارای بوی معطر، طعم آن تند و کمی تلخ است. از به لیمو در درمان سوء هاضمه، نفخ، سردردهای یک طرفه، دردهای عصبی، سرگیجه و علائم سرماخوردگی استفاده می شود بعلاوه در تقویت حافظه و ایجاد آرامش نیز مفید است. همچنین به عنوان ادویه در مصارف خانگی نیز کاربرد دارد. اسانس به لیمو دارای خواص باکتری کش و حشره کش بوده و همچنین در صنعت عطرسازی نیز از آن استفاده می شود.
در بیماران دچار نارسایی کلیوی و همچنین در دوران آبستنی و شیردهی باید از مصرف زیاد به لیمو اجتناب کرد. استفاده موضعی به لیمو ممکن است باعث حساسیت پوستی شود. برگ و اسانس به لیمو را باید دور از نور، در جای خنک و سربسته نگهداری کرد. از فرآورده های موجود در بازار آن می توان به چای ورون اشاره کرد.
نوشیدن دم کردهٔ گیاه به‌لیمو به صورت چای طرفداران زیادی دارد.
نوشیدنی که به نام "شربت به‌لیمو" معروف است ربطی با گیاه به‌لیمو ندارد و ترکیبی است از آب لیمو، آب میوه به، شکر و موادی دیگر. شربتی با محتوی عصاره یا دم کرده برگ گیاه به‌لیمو به همراه افزودنی های مختلف نیز ساخته میشود، ولی آن نیست که در زبان عام "شربت به‌لیمو" نامیده میشود.

تخم شربتی

تخم شربت از قدیم به عنوان یک نوشیدنی سنتی بین ایرانیان جای داشته که علاوه بر رفع تشنگی برای متعادل نگه‌داشتن فشارخون و لاغر شدن بسیار موثر است.

 تخم شربتی گیاهی خودرو، یک ساله و شبیه به ریحان ولی با برگ‌ها و تخم‌های ریزتر است. ساقه‌های آن مربع شکل و گلش مایل به قرمز و صورتی است. این گیاه در اوایل بهار در کوهستان‌ها و بیابان‌ها می‌روید.

تخم این گیاه سیاه شفاف است و وقتی‌که در آب ریخته شود بلافاصله حالتی خمیری و لعاب‌دار در آب ایجاد می‌کند که بسیار لغزنده است و رنگش متمایل به رنگ خاکستری می‌شود. لعاب این دانه‌ها پس از جذب آب مانند فالوده می‌شود.

تخم شربتی در حقیقت دانه‌های گیاه ریحان کوهی است که به علت داشتن ترکیبات لعاب‌دار به صورت محلول در آب (شربت) استفاده می‌شود. لعاب این دانه‌ها پس از جذب آب به صورت ژله‌ای درمی‌آید که می‌تواند برای رفع عطش مورد استفاده قرار گیرد. تخم شربتی خواص زیادی دارد و این‌گونه نیست که فقط برای فصل گرما توصیه شود.

نام‌های دیگر این گیاه: بادروج، تره خراسانی، اوقیمن، حوک، بورنگ، صریرا و بادروج ابیض می‌باشد.

 تخم شربتی لاغر می‌کند

استفاده از تخم شربتی در محلول آب یکی از بهترین مواد برای کم کردن وزن است. دانه‌های ژلاتینی تخم شربتی بدون آنکه کالری داشته باشد تا مدت‌ها فرد را سیر نگه می‌دارد و به جای خوردن داروهای زیان آور برای کم کردن اشتها، می‌توان از تخم شربتی استفاده کرد.

بیماری‌های تنفسی را با تخم شربتی برطرف کنید
این دانه های ریز سیاه رنگ دارای چند خاصیت است که در ادامه ذکر شده است.

* تخم شربتی برای درمان بیماری‌های تنفسی مفید است.

* مخلوطی از آن با زنجبیل و عسل در درمان آسم، سرفه، سرماخوردگی، آنفلوانزا و برونشیت موثر است.
تخم شربتی

دیگر خواص تخم شربتی
* از تخم شربتی برای درمان ناراحتی‌های گوارشی مانند درد معده، نفخ، یبوست، سوءهاضمه و بی نظمی کارکرد روده‌ها استفاده می‌شود.

* خلق و خوی فرد را خوب می‌کند، خستگی مفرط ذهنی، تنش‌های عصبی، افسردگی، میگرن و مالیخولیا را برطرف می‌کند.

* از روغنی که با خرد کردن تخم‌های شربت به دست می‌آید، برای درمان عفونت‌هایی مانند زخم، بریدگی، عفونت مثانه، عفونت پوست و… استفاده می‌شود.

* در کشور چین، از تخم شربتی برای درمان عفونت، درد معده، گزیدگی مار و حشرات و پایین آوردن دمای بدن استفاده می‌شود.

* از آن جا که تأثیر ضد اسپاسمی دارد، سیاه سرفه را برطرف می‌کند.

* در رفع عطش بسیار موثر است.

* مشکل دیگری که دامن‌گیر دنیا از جمله کشور ما شده فشار خون است که معمولاً بعد از خوردن غذا به ویژه غذاهای پر نشاسته، فشارخون بالا می‌رود و اگر تخم شربتی همراه غذا خورده شود مواد نشاسته‌ای به تدریج قند موجود در خود را آزاد می‌کنند و به این ترتیب شما به طور تدریجی انرژی متعادل در طول روز خواهید داشت.

* تخم شربتی دارای مقدار فراوانی پروتئین، آهن، پتاسیم و کلسیم است و در عین حال آن‌هایی که در جذب کلسیم مشکل دارند بدانند یک ماده معدنی به نام بورون در تخم شربتی باعث انتقال کلسیم به استخوان‌ها می‌شود.
 
خواص درمانی و روش مصرف
* عطش: مقداری از تخم شربتی را به شربتی که دوست دارید اضافه کنید و بعد از گذشت حداقل دو دقیقه بنوشید.

* تقویت قلب: تخم شربتی را در عرق بید مشک یا نسترن بریزید و بنوشید.

* تقویت اعصاب: روزانه یک یا دو بار تخم شربتی را در عرق بادرنجبویه مخلوط کنید و آن را با عسل شیرین کنید و بنوشید.

* تنگی نفس، سرفه‌های خشک: یک قاشق مرباخوری تخم شربتی را در یک لیوان آب ولرم حل کنید و آن را جرعه جرعه بنوشید.

پنیرک

گیاهی است که به حالات خودرو در جنگلها و اراضی غیر مزروع می روید و از ارتفاع آن تا شصت سانتی متر میرسد. ریشه های آبدار و سفید رنگی دارد و ساقه آن استوانه ای شکل وراست است. برگهای آن بزرگ و دارای دم برگ است و گلهای ان به رنگ گلی مایل به بنفش و دارای خصوص تیره است این گلها پس از خشک شدن به رنگ آبی در می آیند در کاشان به این گیاه مولجه می گویند.

خواص درمانی:

پنیرک حاوی موسیلاژ( لعاب نباتی) و ویتامین های a , b , c است از برگ و گل این گیاه در طب استفاده می شود پنیرک ضد سرفه و مرهم سینه است خاصیت مسهلی و نرم کننده دارد دم کرده آن برای کسانی که دچار یبوست و دارای معده و روده های تنبلی هستند توصیه می شود.

 

جوشانده آن باری عفونتهای مثانه و اسهال خونی و سرفه های شدید مفید و موثر است. برگ و ریشه پنیرک را اگر به شکل ضماد در آورید و روی دمل و یا کورک بگذارید فورا سر باز می کند چون خاصیت مسهلی دارد و برای ورم مجاری گوارش و ادرار مفید است.


بارهنگ

«بارهنگ» گیاهی سبز و بومی آمریکای شمالی، اروپا و آسیا است و از مدت‌ها پیش به عنوان یک داروی مسکن مفید بویژه در درمان التهابات ریوی شناخته شده است.

در دهه‌های ۱۵۰۰ و ۱۶۰۰ میلادی، مردم اروپا از گیاه بارهنگ برای بهبود جراحات ناشی از گازگرفتگی سگ استفاده می‌کردند. علاوه بر این جوشانده این گیاه برای درمان تب و آنفلوآنزا موثر است.

گیاه بارهنگ در میان مردم بوسنی و هرزگوین برای درمان اختلالات سیستم تنفسی، اختلالات دستگاه گوارش، مشکلات پوستی، اختلالات سیستم گردش خون و سیستم عصبی کاربرد داشته است.

مردم کلمبیا نیز از این گیاه برای درمان التهاب استفاده می‌کنند. همچنین نتایج بررسی‌های جدید خواص دارویی بارهنگ برای کاهش علائم آلرژی را تایید کرده است.

همچنین محققان آلمانی اظهار داشتند برگ‌های بارهنگ برای درمان سرفه و تحریک غشای مخاطی به منظور مقابله با عوارض عفونت‌های مجاری تنفسی، کاربرد دارد.

خاصیت ضدالتهابی این گیاه برای کاهش التهاب در بافت‌های ریه‌ها تاثیر التیام‌بخش دارد. بررسی پزشکان بلغاری نیز حاکی از کارآیی بارهنگ برای درمان برونشیت مزمن است.

 برگ‌های گیاه بارهنگ در درمان بیماری‌های عفونی مرتبط با دستگاه تنفسی، مجاری ادراری و دستگاه گوارش مفید است و عصاره گرم این گیاه سلاح خوبی برای مقابله با ویروس‌ها است.


چای سبز

چای سبز چیست ؟

چای، پس از آب، دومین نوشیدنی پرطرفدار و پرمصرف در کشور ما و برخی دیگر از کشورهای دنیاست. اگر شما هم از آن دسته افرادی هستید که زیاد چای می نوشند، لازم نیست نگران مضرات این عادت تان باشید چون بررسی ها نشان داده است نوشیدن چای به ویژه چای سبز فواید زیادی برای سلامت دارد.

این روزها در اخبار سلامت، بیشتر از هر نوشیدنی و غذای دیگری درباره فواید چای سبز صحبت می شود.

 

چای از برگ های گیاه کاملیا سیننسیس تهیه می شود و در سه نوع اصلی سبز، اولانگ و سیاه در بازار وجود دارد اما چای سبز به خاطر خواص درمانی اش در جهان شناخته شده تر است. چای سبز حداقل ۴ هزار سال است که در چین به عنوان یک گیاه دارویی شناخته شده است. چینی ها از قدیم با خواص درمانی چای سبز آشنا بودند و از چای سبز به عنوان دارو در درمان ناراحتی های مختلف مانند خونریزی، ناراحتی های گوارشی، سردرد و افسردگی استفاده می کردند اما استفاده از چای سبز فقط به چینی ها و شرقی ها که عادت به نوشیدن چای دارند محدود نشد و کم کم به خاطر خواص درمانی اش در سراسر جهان مورد استقبال قرار گرفت.چای سبز علاوه بر اینکه می‌تواند در آب و هوای گرم رشد کند همچنین می‌تواند در ارتفاعاتی به بلندی 2100 متر از سطح دریا نیز رشد نماید.

چای سیاه و چای سبز هر دو از گیاه واحدی به دست می‌آیند و تفاوت آنها در طرز تهیه‌شان است.

خواص چای سبز:

• چای سبز برای درمان ام‌ اس مفید است.
•چای سبز برای پیشگیری و درمان سرطان به کار می‌رود.
•چای سبز برای درمان بیماری پارکینسون و آلزایمر کاربرد دارد.
•چای سبز سوخت و ساز بدن را بالا برده و اکسیداسیون چربی را افزایش می‌دهد.
• چای سبز احتمال خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و حملات قلبی را با کاهش خطر لخته شدن خون کاهش می‌دهد.
•چای سبز احتمال خطر ابتلا به سرطان مری را کاهش می‌دهد.
• نوشیدن چای سبز رشد سلول‌های سرطانی خاص را متوقف کرده و سطح کلسترول خوب خون را نسبت به کلسترول بد افزایش می‌دهد.

تحقیقات نشان داده‌اند که مصرف چای سبز برای سلامت قلب افرادی که دارای تری گلیسیرید بالا هستند بسیار مفید می‌باشد. آزمایشات نشان داده‌اند کتچینهای موجود در چای سبز که با میزان مصرف نسبت مستقیم دارد(dose-dependently) مانع از فعالیت لیپاز پانکراس می‌شود(آنزیمی که بوسیله پانکراس ترشح می‌شود و چربیها را هضم مینماید.) در نتیجه این عملیات، سرعت شکستن چربیها و تبدیل آنها به تری گلیسیرید و همچنین افزایش تری گلیسیرید در خونی که بعد از صرف غذا اندازه گیری می‌شود بسیار آهسته صورت می‌گیرند.
با توجه به اینکه افرایش تری گلیسیرید بعد از خوردن غذا یکی از مشخصه‌های بیماری گرفتگی رگها است، نوشیدن 2 فنجان چای سبز همراه با غذا، بسیار مفید می‌باشد.• برای درمان روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) و بیماری‌های قلبی عروقی استفاده می‌شود.

خواص چای سبز

•چای سبز برای تقویت سیسم ایمنی بدن مفید است.
•چای سبز برخی از محققان می‌گویند، با نوشید منظم چای سبز، از به وجود آمدن حفره در دندان ‌ با کشتن باکتری که موجب ایجاد جرم دندان می‌شود، می‌توان پیشگیری کرد.
•چای سبز قدر فکری را افزایش داده و قابلیت تمرکز را بالا می‌برد.
•چای سبز آرام‌بخش است و رفع استرس می‌کند.
•چای سبز موجب کاهش وزن در افراد چاق می‌شود.پلي فنولهاي چاي سبز فعاليت آميلاز بزاق(آنزيم تجزيه كننده قندها) را مهار مي‌كند. جالب است بدانيد كه چاي بدون داشتن عوارض خطرناك داروهاي كاهنده وزن ميتواند موجب كاهش وزن، اندازه دور كمر و تري گليسريد خون مبتلايان به چاقي شود


•چای سبز در رفع تعدادی از عفونت های قارچی، باکتری و حتی ویروسی (نظیر سرماخوردگی عادی) نیز مفید است.
•چای سبز خلط را از گلوی ملتهب پاک و اثر مواد سمی را خنثی می کند.
• تانین" موجود در چای سبز می تواند از تداوم اسهال جلوگیری کند. اگر می خواهید میزان "تانین" را در چای افزایش دهید، بگذارید بیشتر دم بکشد.

  مضرات چای سبز

موارد منع مصرف چای سبز:

اعتقاد بر آنست كه قبل و بعد از دريافت فرآورده‌هاي آهن و در شيرخواران نبايد از چاي سبز يا تركيبات پلي فنول آن استفاده نمود. شواهد موجود حاكي از آنست كه مقادير بيش ازحد چای سبز در روز با سوخت و ساز آهن تداخل نموده و موجب كم خوني مي‌شود. شواهدي مبني بر منع مصرف در حاملگي وجود ندارد با اينحال بايد با پزشك مشورت نمود. مصرف چاي سبز در دوران شيردهي توصيه نمي‌شود.

     روزانه چند لیوان چای سبز بخوریم؟

چای سبز تنها می‌تواند به مقدار بسیار جزئی متابولیسم بدن را افزایش دهد. به دلیل همین ویژگی، بسیاری از افراد حدود 4 تا 5 لیوان در روز چای سبز می‌نوشند. درحالی‌که حتی در این شرایط هم افزایش متابولیسم آنقدری نیست که بتواند پاسخگوی دریافت مقدار کالری اضافی مصرفی ما باشد. اما این همه ماجرا نیست. معمولا مصرف چای، چه چای سبز و چه چای سیاه بیشتر از 2 تا 3 لیوان در روز از نظر تغذیه‌‌ای نه تنها مفید نیست، بلکه برای سلامت مضر هم هست. مصرف زیاد نوشیدنی‌هایی مثل چای به‌شدت مضر است و باعث می‌شود آب و الکترولیت‌ها از بدن دفع شوند. بنابراین مصرف زیاد این نوشیدنی‌ها می‌تواند منجر به اختلال آب و الکترولیت در بدن شود. از سوی دیگر ترکیبات آلکانوئیدی موجود در چای می‌تواند در اثر مصرف زیاد مشکلات تحریک‌پذیری و حساسیت‌های ویژه عصبی را هم در پی داشته باشد. این در حالی است که مصرف متعادل آن یعنی 2 تا 3 لیوان در روز می‌تواند در بدن آرامش ایجاد کند.

• البته مصرف خیلی زیاد این ماده غذایی مفید می‌تواند خطرناک باشد. لذا در مصرف هر نوع ماده غذایی، هر چند مفید، اصل اعتدال و میانه روی را رعایت کنید‌.

 روش نگهداری و دم کردن چای سبز:
• برای تازه و معطر ماندن چای سبز بهتر است آن را در ظرفی تیره بریزید و در محلی تاریک و به دور از نور و رطوبت نگهداری کنید.
• برای هر نفر یک قاشق مرباخوری چای سبز را در قوری ریخته و به ازای هر یک قاشق، یک لیوان آب داغ با دمای 80 تا 85 درجه سانتی‌گراد به آن اضافه کرده و درب قوری را به مدت 7 تا 8 دقیقه بگذارید. سپس آن را بنوشید.
• چای سبز مانند چای سیاه نیازی به دم کردن روی حرارت ندارد.

آلوئه ورا

آلوئه ورا ( آلوورا ) یا صبر زرد گیاهی است علفی و چند ساله با برگ‌های ضخیم، گوشتی و دراز. حاشیه‌ برگ‌های آن کمی پیچ و خم‌دار و دارای تیغ است. گل‌های آن‌ به‌صورت خوشه‌ای زیبا در انتهای محور ساقه گل‌دار و به رنگ سبز مایل به زرد قرار دارند.

  آلوئه ورا خاص مناطق آفریقایی است که به آن زنبق بیابانی یا صحرایی هم می‌گویند. در برخی کشورها با نام‌هایی چون «گیاه جاودانگی»، «گیاه دارویی»، «گیاه ملکه» و … نامیده می‌شود.

نخستین بار مصری‌ها  گیاه آلوئه ورا ( آلوورا )را برای درمان زخم‌ها، سوختگی‌ها و عفونت‌ها به کار می‌گرفتند. پس از آنها یونانی‌ها، اسپانیایی‌ها و آفریقایی‌ها به شیوه‌ها و منظورهای مختلف از  گیاه آلوئه ورا ( آلوورا ) استفاده می‌کردند.

ترکیبات مهم گیاه آلوئه ورا ( آلوورا )

گیاه آلوئه ورا ( آلوورا ) حاوی مشتقات هیدروکسی آنتراسن از جمله آلوئین‌های A2وB به میزان ۴۰- ۲۵درصد کل ترکیبات و مشتقات کرومون از جمله آلوئه رزین ۲A، B وC است.

ترکیبات مهم دیگر گیاه آلوئه ورا ( آلوورا ) شامل قندها از جمله: گلوکز، مانوز و سلولز، آنزیم‌ها از جمله: اکسیداز، آمیلاز و کاتالاز، همچنین ویتامین‌هایی نظیر: B1، B2، B6، C، E و اسید فولیک و مواد معدنی مانند: کلیسم، سدیم، منیزیم، روی، مس و کروم می‌باشند.

  مرور کلی بر خواص دارویی گیاه آلوئه ورا ( آلوورا ):

آلوئه ورا ( آلوورا ) از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است و شیرابه آن به مصرف طبی می‌رسد.
 
۱)آلوئه ورا تقویت‌کننده بدن است.

۲)آلوئه ورا یبوست را برطرف می‌کند و روده‌ها را تمیز می‌کند.

۳)آلوئه ورا برای معالجه آسم مفید است.

۴) آلوئه ورا سوء‌هاضمه را برطرف می‌کند.

۵) آلوئه ورا در معالجه صرع مفید است.

۶) آلوئه ورا خون را تصفیه می‌کند.

۷) برای برطرف کردن خارش ناشی از گزیدگی حشرات شیرابه آلوئه ورا را روی پوست بمالید.

8 ) اگزما را درمان می‌کند.

۹)آلوئه ورا برای معالجه اسهال خونی مفید است.

۱۰) برای رفع ریزش مو، شیرابه آلوئه ورا به سر مالیده و موها را با آن ماساژ دهید.

۱۱) بیماری کبدی را برطرف می‌کند.

۱۲) برای التیام زخم‌ها شیرابه آلوئه ورا روی زخم بمالید.

۱۳) صبر زرد (آلوئه ورا )بهترین کرم مرطوب‌کننده است برگ‌ها را بشکنید و ژله آن‌را به پوست بمالید.

۱۴) مبتلایان به بیماری قند می‌توانند با مصرف اآلوئه ورا قند خون خود را کنترل کنند.

۱۵) برای شستن چشم و زخم‌ها شیرابه آلوئه ورا را با آب مخلوط کرده و استفاده کنید.

  خواص آلوئه ورا

  آلوئه ورا گياهي فوق العاده براي رويش مو

 
آلوئه ورا :یكی از راههای كنترل و درمان كم پشتی موی سر استفاده از آلوئه ورا  است. بسیاری از مردم از محصوالات گوناگونی كه حاوی آلوئه ورا می‌باشد برای ضخیم شدن مو و سلامت آن استفاده می‌كنند كه یكی از روشها استفاده از ژل آلوئه ورا می‌باشد.

آلوئه ورا حاوی آنزیمهایی است كه عامل محركی برای تولید و رشد موهای جدید هستند، مكانیسم عملكرد آن بگونه ای است كه سرعت جریان گردش خون را افزایش داده بنابراین پاپیلای پوستی (زائده بافتی ریشه موی سر) را فعال نموده و سبب افزایش تغذیه فولیكولهای مو می‌گردد.

همچنين به علت خواص ضد باكتري و قارچي كه آلوئه ورا ( آلوورا ) دارد مانع از ايجاد شوره سر مي‌گردد.

 گياه آلوئه ورا ( آلوورا ) براي كنترل عفونت هاي قارچي مثل بيماري كچلي نيز مفيد است.

طریقه  استفاده از آلوئه ورا ( آلوورا ) برای پوست :

طریقه استفاده از آلوئه ورا : ژل گیاه را بعد از برداشتن برشی از برگ ، کندن پوست سبز آن روی پوست بمالید ، بلافاصله ژل جذب پوست می شود و یا ژل را روی پوست صورت ماسک کنید . در حالت درد می توانید ژل را روی قسمت متورم و یا دردناک با پارچه ای ببندید و سپس اعجاز آن را مشاهده کنید .

طریقه نگهداری آلوئه ورا ( آلوورا ):

برگ را بعد از برش داخل کاغذ پیچیده و در قسمت پایین یخچال نگهداری نمائید .

  توجه :مادرانی که در زمان شیردهی هستند از این ژل استفاده ننمایند چون امکان تلخ شدن شیرشان وجود دارد .

بالنگ

بالنگ برای تقویت قلب مفید استبالنگ میوه مرکباتی است و اغلب در آسیا، آمریکای مرکزی و جنوبی و کشورهای مدیترانه کشت می شود.
 
▪ در رفع نفخ معده و هضم غذا موثر است.
 
▪ بالنگ برای تقویت قلب و کبد مفید است.
 
▪ دم کرده پوست خشک شده این میوه برای ترشح صفراوی مفید است و جویدن آن خوشبو کننده دهان است.

▪ قراردادن گوشت سفید خشک شده آن در لابه لای لباس ها مانع بید زدن آن ها می شود.
 
▪ مالیدن روغن بالنگ برای رفع بی حسی، فلجی، سیاتیک، امراض عصبی، درد کلیه و مثانه مفید است.

▪ جویدن پوست این میوه باعث خوشبو شدن دهان می شود.

▪ تخم بالنگ ضد تب است و برای از بین بردن کرم روده ای مفید می باشد.

▪ این میوه خنک کننده و آرام بخش است.

خاکشیر

فصل تابستان كه می‌رسد بازار مصرف خاكشیر و شربت آبلیمو هم داغ می‌شود. خاكشیر از زمان‌های گذشته كاربرد داشته است و بهترین كاربرد آن به خاطر خاصیت ضدعفونی‌كننده‌اش می‌باشد و برای ناراحتی‌های روده مثل اسهال یا حتی یبوست مفید است.

 این گیاه را به صورت خیس كرده استفاده می‌كنند و در موارد جراحات و تب‌های زیاد بسیار موثر است و همچنین بو داده آن اسهال‌های سخت را درمان می‌كند. .

خاكشیر التهاب كلیه را برطرف می‌كند. برای از بین بردن كهیر و التهابات پوستی از خاكشیر استفاده كنید.

خاكشیر دارای تعدادی اسید چرب مانند اسید لینوئیك، اسید لینولنیك، اسید اولئیك، اسید پالمتیك و اسید استئاریك است. این گیاه التیام‌دهنده زخم و جراحات است و جوشانده آن برای رفع اسهال‌های ساده مفید است.

خاكشیر تب‌بر است، این گیاه همچنین ادرارآور است و التهاب كلیه را برطرف می‌كند. از دیگر خواص خاكشیر می‌توان به درمان سرخك و مخملك اشاره كرد.

این گیاه نیز برای رفع گرفتگی صدا مفید بوده و كهیر و التهابات پوستی را از بین می‌برد. از گل‌ها و برگ‌های این گیاه می‌توان برای رفع بیماری ناشی از كمبود ویتامین C استفاده كرد.

برای برطرف كردن جوش‌های صورت كه به علت خوردن چربی و شیرینی زیاد ایجاد می‌شود باید جوشانده یك قاشق ترنجبین را با ۲ قاشق غذاخوری خاكشیر مخلوط كرده و هر روز صبح ناشتا به مدت ۲ هفته میل شود تا جوش‌ها از بین بروند.

پرسیاوشان

گیاه پرسیاوشان دارای خواص دارویی بسیاری است و در ایران پراکندگی وسیعی دارد.

 این گیاه دارای شاخه های سیاه، سخت، باریک و براق به درازای تقریبا 20 سانتی‌متر، و برگ‌های کوچکی مانند برگ‌های گشنیز، به صورت بریده بریده دارد. ساقه و گل و میوه و دانه ندارد. ریشه‌اش از لحاظ دارویی بی‌ارزش است.

گیاه پرسیاوشان را بیشتر می‌توانید کنار جوی و چاه‌های قدیمی که در نواحی مرطوب و سایه‌دار قرار دارند پیدا کنید.

این گیاه دارای خواص درمانی بسیاری بوده که سم‌زدایی کبد، کمک به درمان زردی یا یرقان و کمک به دفع راحت سنگ‌های کلیوی از جمله آن‌ها است.

برخی دیگرپرسیاوشان از خواص دارویی این گیاه عبارتند از:

• برای دفع سنگ مثانه مفید است.

• تنگی نفس را درمان می‌کند.

• سرفه و سرماخوردگی را تسکین می‌دهد.

• ادرارآور است.

• التهاب گلو را درمان می‌کند.

• برای درمان برونشیت موثر است.

• خوردن گرد خشک آن برای اسهال مفید است.

• ضماد سوخته آن جهت جلوگیری از ریزش مو و رویاندن آن کاربرد دارد.

• پرسیاوشان تب‌بر است.

طرز تهیه دمکرده پرسیاوشان:
 
• برای دم کردن این گیاه فقط از برگ‌های آن استفاده کنید.

• درون یک ظرف، یک پیمانه آب را روی دو قاشق چای‌خوری برگ پرسیاوشان خشک و یا در صورت تازه بودن برگ‌ها، یک چهارم پیمانه بریزید.

• وقتی مخلوط جوش آمد بگذارید به مدت پنج دقیقه آهسته بجوشد.

• مخلوط را درون یک صافی بریزید.

• اگر می‌خواهید جوشانده شما شیرین باشد کمی عسل درون آن بریزید و برای طعم بهتر نیز می‌توانید چند قطره آب ‌لیمو درون آن بچکانید.
 
توجه:

• قبل از استفاده از این گیاه دارویی، با یک پزشک مشورت کنید.

• از جوشانده این گیاه به طور مداوم استفاده نکنید برای این کار می‌توانید 10 روز از آن استفاده کنید و 5 روز فاصله بگذارید و مجدد آن را مصرف کنید.

• استفاده از گیاهان دارویی ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند از این رو با مشاهده هر نوع عارضه‌ای،‌ فورا پزشک خود را مطلع سازید.

• تنها یک فنجان از این جوشانده را در روز بنوشید مگر در مواقع بیماری‌های حاد مانند سرماخوردگی حاد یا آنفلوآنزا، که مصرف سه فنجان در روز به مدت 4 روز مجاز است.

آنغوزه

فواید گیاه دارویی آنغوزه,گیاه دارویی آنغوزه

آنغوزه از گیاهان دارویی مهم تیره چتریان با خواص فراوان است.
گیاه تولید کننده آنغوزه به نام‌های فارسی خوراکما، آنگوزاکما و کورن کما، بوته ای بزرگ، علفی و چند ساله است که ارتفاع آن گاهی به 2/5 متر می‌رسد. ساقه آن نسبتاً محکم و ضخیم با سطحی خشن است.
برگ‌های قاعده بزرگ و ضخیم هستند؛ به طوری که طول آن‌ها تا 60 سانتی متر می‌رسد. این برگ‌ها تقسیمات زیادی دارند به طوری که به قطعاتی (لوب دار) دندانه دار تبدیل می‌شوند.
گل‌های این گیاه زردرنگ هستند و به صورت گل آذین چتری در انتهای ساقه قرار می‌گیرند.


میوه ها دوفندقه ای، بیضی شکل و تقریباً مسطح می‌باشند که روی هر کدام پنج خط وجود دارد و کناره ها بال مانند هستند. رنگ میوه‌ها قهوه ای تیره است. از ریشه یا قاعده ساقه این گیاه بر اثر تیغ زدن ماده ای به نام اولئوگم رزین به دست می‌آید که به آنغوزه مشهور است. آنغوزه ابتدا شیری رنگ است و مزه ای تند و تلخ و نیز بوی بد و متعفنی دارد که تهوع آور است؛ به همین دلیل از قدیم به نام مدفوع شیطان معروف شده است. این گیاه در ایران (استان خراسان، بلوچستان، کرمان و نواحی جنوبی) وجود دارد.


 تاریخچه
رزین آنغوزه به عنوان خلط آور، ضدنفخ، ضد اسپاسم روده ای و به صورت شیاف برای بهبود قولنج و همچنین سوسپانسیون آن برای فراری دادن سگ، گربه و دیگر حیوانات وحشی مورد توجه بوده است. مصرف آنغوزه خصوصا در میان آمریکایی‌های آفریقایی ادامه دارد. آنغوزه برای درمان سرطان شکم، میخچه، پینه، ادرارآور، مسکن و محرک به کار می‌رفته است. در درمان‌های عامیانه برای قطع قاعدگی، آسم، تشنج، خروسک، جنون و سرطان استفاده می‌شود. با این حال، اصلی‌ترین کاربرد آن به صورت رایحه در عطریات می‌باشد.
این گیاه با طعمی قوی‌تر از پیاز یا سیر به شکل گم رزین یا محلول همچنان در دسترس است. در داروخانه ها و فروشگاه های مواد غذایی سالم و محلی نیز به عنوان نگهدارنده یا ادویه به فروش می‌رسد. گاهی به میزان کم در برخی از شکلات‌ها، نوشابه ها، چاشنی‌ها و سس‌ها به کار می‌رود.
 ترکیبات مهم
آنغوزه حاوی تعدادی ترپن و مواد محلول در چربی است که هنوز به طور کامل شناسایی نشده اند. همچنین حاوی 20 درصد اسانس، 65 درصد رزین و حدود 25 درصد صمغ می‌باشد.
رزین آنغوزه به عنوان خلط آور، ضدنفخ، ضد اسپاسم روده ای و به صورت شیاف برای بهبود قولنج و همچنین سوسپانسیون آن برای فراری دادن سگ، گربه و دیگر حیوانات وحشی مورد توجه بوده است.


داروشناختی و اثرات مهم
تاکنون مطالعات کلینیکی برای مشخص شدن اثرات درمانی آن صورت نگرفته است؛ اما در مطالعه ای که بر روی موش‌های آزمایشگاهی انجام شده کلسترول سرم را پایین نیاورده است.
استفاده از عصاره الکلی (تنتور) باریجه سمیت سلولی علیه لنفومای سلول‌های سرطانی و لنفوسیت های انسانی را نشان داده است.
 طریقه و میزان مصرف
* روزانه 0/3 تا 1 گرم در سه نوبت (جمعاً 0/9 تا 3 گرم در روز).
* تنتور: 2 تا 4 میلی لیتر در روز این مقدار را می‌توان در دو یا سه نوبت مصرف نمود.
 سمیت و عوارض جانبی
مصرف خوراکی آن در بزرگسالان سمیتی نشان نداده است، ولی در کودکان می‌تواند ایجاد مسمومیت کند. همچنین در حد مصرف درمانی تاکنون عارضه خاصی از آن گزارش نشده، ولی ممکن است در بعضی افراد و یا با مصرف زیاد آن اسهال، نفخ، سوزش هنگام ادرار، سوزش معده، سردرد، گیجی و تشنج ایجاد شود. همچنین، صمغ آن ممکن است درماتیت های پوستی ایجاد کند. با توجه به اینکه آنغوزه دارای خاصیت قاعده آور است، مصرف زیاد آن می‌تواند موجب سقط شود؛ لذا توصیه می‌گردد در دوران بارداری و شیردهی مصرف نشود.
همچنین، کومارین های موجود در اولئوگم رزین آنغوزه ممکن است با داروهای ضد انعقاد تداخل کند.
در گزارشی آمده است، مصرف 50 تا 100 میلی گرم آنغوزه در افرادی که مشکل عصبی دارند، باعث تشنج می‌شود.


 موارد منع مصرف
زنان باردار، زنان شیرده و کودکان
 مهم‌ترین اثرات گزارش شده
حساسیت زا، ضد درد، ضد چسبندگی پلاکت‌ها، ضدعفونی کننده، ضد اسپاسم، ضد تومور، تقویت کننده قوای جنسی، ضد نفخ، محرک CNS، هضم کننده، ادرارآور، شیرافزا، خلط آور، قارچ کش، کاهش دهنده پرفشاری خون، مسهل، موتاژنیک، محرک تنفسی، مسکن، تقویت کننده معده، محرک، تقویت کننده رحم و کرم کش.
نکات قابل توجه
1- آنغوزه از گونه های دیگری به دست می‌آید که مهم‌ترین آن‌ها فرولافوئتیدا و فرولا آلیاسئا هستند.
2- بوی بسیار تند آنغوزه که شبیه سیر می‌باشد، مربوط به ترکیبات گوگرددار آن است.
3- برای به دست آوردن آنغوزه گیاه از فصل بهار به بعد قسمت پایین ساقه (نزدیک به سطح زمین) و یا اصطلاحاً یقه گیاه را برش‌های عمودی یا افقی می‌دهند تا اولئوگم رزین (آنغوزه) به صورت شیرابه به بیرون تراوش کند. این ماده در مجاورت هوا سفت می‌شود که پس از سفت شدن آن را جمع آوری می‌کنند و دوباره گیاه را تیغ می‌زنند یا محل قبلی را برش دیگری می‌دهند تا دوباره اولئوگم رزین ترشح کند. این عمل چندین بار و گاهی تا دو ماه از فصل بهار صورت می‌گیرد. آنغوزه خارج شده به دو صورت اشکی (گرد و کروی با اندازه های مختلف) و توده ای و به رنگ‌های زرد تا قهوه ای تیره است که هرچه روشن‌تر باشد مرغوب‌تر و گران‌تر است. همچنین، نوع اشکی آنغوزه مرغوب‌تر و گران‌تر می‌باشد. آنغوزه مزه ای گس و تقریباً تند و سوزاننده دارد و دارای بوی نامطبوع شبیه ترکیبات گوگرددار است.
4- گرچه آنغوزه استفاده محدودی (آن هم در طب سنتی ایران) داشته، ولی یکی از اقلام مهم صادراتی فرآورده های گیاهی ایران است که خریداران آن را با روش‌های پیچیده تجزیه می‌کنند و ده ها ماده ارزشمند از قبیل اسانس، رزین و صمغ قابل مصرف در صنایع دارویی، بهداشتی، آرایشی و صنعتی از آن به دست می‌آورند. با توجه به اینکه تهیه آنغوزه پر زحمت و طولانی مدت است، قیمت نسبتاً گرانی دارد.
5- نام عمومی آنغوزه در جهان و در تجارت آزافتیداگم است که در کتب قدیمی منشأ جغرافیایی آن ایران ذکر شده و در گذشته بزرگ‌ترین تأمین کننده آن در جهان بوده است. گیاه تولید کننده آنغوزه در بعضی قسمت‌های افغانستان نیز وجود دارد؛ ولی وسعت آن در ایران از کشورهای دیگر به مراتب بیشتر است.


 خواص آنغوزه به طور خلاصه
1. برای کشتن کرم‌های داخل باغچه هنگام آبیاری مقداری آنغوزه را در پارچه‌ای گذاشته و داخل آب جلوی شیلنگ بگذارید.
2. محرک نیروی جنسی است.
3. ادرارآور و ضد سوزش ادرار است.
4. برطرف کننده بلغم است.
5. هضم کننده غذا است.
6. درمان کننده رماتیسم و نقرس و سیاتیک است.
7. برای درد کمر و مفاصل مفید است.
8. درمان کننده امراض سینه از جمله آسم است.
9. دم کرده انجدان رومی تمیزکننده خون کبد است.
10. برای درمان تب‌ها سودمند است.
11. درمان کننده بواسیر
12. برای درمان ذات‌الریه، برونشیت و سرفه و سرماخوردگی به کار می‌رود.
14. خوردن انجدان باعث رفع سموم جانوران سمی می‌شود.
15. کاهش دهنده فشار خون

گل نیلوفر

ضد تشنج، مسکن، قابض و کمی خواب آور، بند آورنده خون، ضد اسهال، معرق و کاهش دهنده ضربان قلب می باشد. برای مداوای سرخچه، سرخک و آبله مفید است.